Αρχική > Uncategorized > Το δίλημμα ευρώ ή δραχμή και η κόκκινη γραμμή

Το δίλημμα ευρώ ή δραχμή και η κόκκινη γραμμή

Ιουνίου 20, 2012 Σχολιάστε Go to comments

Η προσπάθειες εκφοβισμού του ελληνικού λαού με την προβολή εκβιαστικών διλημμάτων και στόχο την κάμψη του αγωνιστικού ηθικού, δείχνουν τον πανικό των δυνάμεων του δικομματισμού και της υπερεθνικής ελίτ μπροστά στη ραγδαία άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ. Αιχμή του δόρατος το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» το οποίο χρησιμοποιούν ως βασικό μοχλό πίεσης. Ωστόσο «ο βασιλιάς είναι…. γυμνός».! Ακόμα και αν προς στιγμήν θέταμε την Ελλάδα εκτός «κάδρου», η ζωή καθαρά δείχνει ότι το οικοδόμημα της ευρωζώνης και του ενιαίου νομίσματος (ευρώ) ενέχει πρόβλημα βιωσιμότητας, ενώ η λειτουργία του «παράγει» αδιαλείπτως ελλείμματα για τις αδύναμες οικονομίες και πλεονάσματα στις ισχυρές και αντί για σύγκλιση οικονομιών έχουμε απόκλιση και ακραίες πολιτικές λιτότητας σε όφελος τραπεζιτών και τοκογλύφων. Ταυτόχρονα η πολιτική των «Μνημονίων» δεν λύνει ούτε τη βιωσιμότητα του χρέους, ούτε την ανάπτυξη, ούτε την απασχόληση, αλλά οδηγεί λαούς και εργαζόμενους στο «κοινωνικό νεκροταφείο». Κατά συνέπεια θα ήταν πιο ρεαλιστικό και συνετό για τις κυρίαρχες υπερεθνικές ελίτ, να επαναξετάσουν το οικοδόμημα της ΟΝΕ, αποτρέποντας τις συνέπειες μιας άτακτης κατάρρευσης της ευρωζώνης.
Στρατηγική και τακτική
Το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» που θέτουν οι ευρωκράτες των Βρυξελών με επικεφαλής την Α.Μέργελ, είναι σαν να τον καλούν να διαλέξει μεταξύ του «χειρότερου κακού». Ο ΣΥΡΙΖΑ απορρίπτει το δίλημμα και θέτει ως αφετηρία την εναλλακτική στρατηγική πρόταση «σωτηρίας του λαού» η οποία είναι σαφής και συγκεκριμένη. Ανατροπή Μνημονίου, διαγραφή μεγαλύτερου μέρους του χρέους, εξόφληση υπόλοιπου με ρήτρα ανάπτυξης, εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση τραπεζών, επιστροφή ΔΕΚΟ στο δημόσιο, παραγωγική ανασυγκρότηση, αύξηση απασχόλησης, αναδιανομή εισοδήματος, εξυγίανση δημόσιων οικονομικών, πάταξη φοροδιαφυγής και κακοδιαχείρισης δημόσιου χρήματος, στήριξη αγοραστικής δύναμης μισθών και συντάξεων, αναβάθμιση παροχών υγείας-παιδείας-πρόνοιας, αναδιοργάνωση και εκδημοκρατισμό κράτους, κά. Αυτό το πλαίσιο αποτελεί την «κόκκινη γραμμή» και η εφαρμογή του ξεκινά από την πρώτη μέρα ανάδειξης κυβέρνησης των ριζοσπαστικών αριστερών δυνάμεων με ιεράρχηση προτεραιοτήτων, ρυθμούς υλοποίησης, ενδιάμεσους στόχους κά, στηριζόμενη πάντα στην ενεργή στήριξη και συμμετοχή του ελληνικού λαού.
Ωστόσο πολλοί αναρωτιούνται καλοπροαίρετα. Τι θα γίνει αν η Α.Μέργκελ και οι κυρίαρχες ευρωπαϊκές ελίτ αρνηθούν, εντείνουν τις πιέσεις και τους εκβιασμούς; Η απάντηση είναι σαφής. Ο ελληνικός λαός βρίσκεται ήδη με την «πλάτη στον τοίχο». Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αρνηθεί τις δεσμεύσεις του και να παραιτηθεί από την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων. Θα παραμείνει σταθερός στη ακύρωση του Μνημονίου και επανεξέταση όλων των ζητημάτων επί μηδενικής βάσης. Αν οι «άρχοντες των δακτυλιδιών» αρνηθούν αλλαγή των δεσμεύσεων της κυβέρνησης Παπαδήμου και προβούν σε μονομερείς ενέργειες η απάντηση θα είναι «μορατόριουμ» στην εξυπηρέτηση του χρέους (τοκοχρεολυσίων), παράλληλα με τα μέτρα παραγωγικής ανασυγκρότησης, αύξησης θέσεων εργασίας ιδιαίτερα για τη νέα γενιά, τόνωση της ζήτησης με στήριξη αγοραστικής δύναμης μισθών-συντάξεων, πάταξη φοροδιαφυγής και κακοδιαχείρισης δαπανών, κά. Πρέπει να γίνει καθαρό ότι ο ελληνικός λαός έχει φθάσει στα όρια του και αν κάτι πρέπει να αλλάξει είναι η πολιτική της «τρόϊκα» και η κατάργηση του Μνημονίου. Η «τρόϊκα» δεν είναι πανίσχυρη. Όλοι ξέρουν ότι η ενδεχόμενη απόπειρα εκδίωξης της Ελλάδας από την ευρωζώνη δεν είναι εύκολη, ούτε από θεσμική (νομική), ούτε από οικονομική άποψη, δεδομένου ότι υπάρχει ορατός κίνδυνος «ντόμινο» και ανεξέλεγκτης κατάρρευσης της ευρωζώνης. Δεν μπορούμε να περιγράψουμε με ακρίβεια τον «οδικό χάρτη» των γεγονότων, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι ότι για τον ελληνικό λαό η ανατροπή του Μνημονίου είναι θέμα επιβίωσης. Με την ενεργητική συμμετοχή του λαού, μπορούν να γίνουν πράγματα που σε πρώτη «ανάγνωση» φαίνονται δύσκολα, ωστόσο δεν είναι αδύνατα.
Η αντίληψη παραμονής «πάση θυσία στο ευρώ» ακόμα και με νέα Μνημόνια ή μικροβελτιώσεις του σημερινού, οδηγεί στη θέση «ευρώ και…ξερό ψωμί», που δεν ενοχλεί τις κυρίαρχες ελίτ και τους βαρόνους των media, ούτε βέβαια την Ά.Μέργκελ. Είναι θέση ηττοπαθής και καλλιεργεί νέο-ραγιαδισμό. Ακυρώνει στην πράξη την εναλλακτική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ που έχει στο επίκεντρο τη σωτηρία του λαού με την ανατροπή Μνημονίου και άνοιγμα του δρόμου σε ριζοσπαστικές-προοδευτικές αλλαγές. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι άλλο το όραμα της Ευρώπης λαών και εργαζόμενων και άλλο το «όραμα» της Μέργκελ με τη μορφή της σημερινής ευρωζώνης που τείνει να γίνει «κολαστήριο» για τους εργαζόμενους και ευρωπαϊκούς λαούς και μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο. Από αυτήν την άποψη ο αγώνας του ελληνικού λαού εκτός από τη δική του επιβίωση, σηματοδοτεί αντιστάσεις, διεργασίες και ανατροπές και σ’ άλλες ευρωπαϊκές χώρες, πρώτα απ’ όλα σε εκείνες που λαοί και εργαζόμενοι βρίσκονται σε καθεστώς «χημειοθεραπείας» στα πλαίσια ή στα «πρόθυρα» του μηχανισμού στήριξης.
Κοινή δράση Αριστεράς, ισχυρό λαϊκό κίνημα
Η ουσιαστική ενημέρωση και συσπείρωση του ελληνικού λαού, η δραστήρια συμμετοχή του στα πολιτικά δρώμενα, προεκλογικά και μετεκλογικά, αποτελεί βασικό όρο αποτροπής των κινδύνων από τις πιέσεις, εκβιασμούς, απειλές, ακόμα και «προβοκάτσιες» που ενδεχομένως προκληθούν από κύκλους της εγχώριας ελίτ και της «τρόϊκα», προκειμένου να ακυρώσουν την πολιτική προοδευτικής εξόδου από την κρίση. Γιαυτό έχει τεράστια σημασία η επιδιώξη κοινής δράσης όλων των δυνάμεων της αριστεράς στη χώρα αντί «καταγγελιών», «αφορισμών» και «κασσανδρολογίας», καθώς η ανάπτυξη αλληλεγγύης με όλες τις αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ένα πρώτο δίδαγμα που βγαίνει από τη μεγάλη κοινωνική ανατροπή, θα λέγαμε «ειρηνική επανάσταση» που συντελείται στην Ελλάδα, είναι ότι ο λαϊκός παράγοντας ανάτρεψε το δικομματισμό, ο λαϊκός παράγοντας έκανε το ΣΥΡΙΖΑ πρωταγωνιστή των εξελίξεων, ο λαϊκός παράγοντας θα κρίνει τελικά και την έκβαση της συντελούμενης ανατροπής. Γιαυτό λέγοντας την αλήθεια στο λαό, ακολουθώντας ευέλικτη τακτική, χωρίς εκπτώσεις σε στρατηγικές επιλογές, μισόλογα, αμφισημίες και αναδιπλώσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να βγει πρώτη δύναμη στις εκλογές και με πυρήνα τις δυνάμεις του, να συγκροτήσει αριστερή κυβέρνηση που θα ανοίξει το δρόμο για μια ελπιδοφόρα προοπτική της νέας γενιάς και συνολικά της ελληνικής κοινωνίας.
24.5.12

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: