Αρχική > Uncategorized > Persona non grata! «Ανεπιθύμητα πρόσωπα»

Persona non grata! «Ανεπιθύμητα πρόσωπα»

Δεκέμβριος 13, 2012 Σχολιάστε Go to comments

του Γιάννη Τόλιου
Η ψήφιση του νέου Μνημονίου, του λεγόμενου «Μεσοπρόθεσμου» και του νέου Προϋπολογισμού 2013, ήταν μια «πύρρειος νίκη» για την κυβέρνηση. Οι διαγραφές και αποστασιοποιήσεις βουλευτών και πάνω απ’ όλα η έντονη λαϊκή αποδοκιμασία, δείχνουν ότι ….«τα ψωμιά της είναι μετρημένα».! Δεν πρόκειται μόνο για την αντιλαϊκότητα των μέτρων αλλά και την η έκνομη και κατ’ επανάληψη παραβίαση θεμελιωδών άρθρων του Συντάγματος. Σύμφωνα με τον καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου του ΑΠΘ Κ.Χρυσόγονου, κάθε νομοσχέδιο πρέπει να ψηφίζεται «επί της αρχής», «κατ’ άρθρο» και «στο σύνολο» (άρθρα 74 και 76). Δυστυχώς για ένα τόσο σημαντικό νομοθέτημα υπήρξε ένα μόνο άρθρο και ψηφίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες, προφανώς για να αποτρέψει διαφοροποιήσεις βουλευτών. Εκτός όμως από τα θέματα δεοντολογίας, έχουμε και παραβιάσεις ουσίας, όπως η σώρευση συνταξιοδοτικών και άλλων διατάξεων στο ίδιο νομοσχέδιο που με βάση το άρθρο 73, απαγορεύεται με ποινή ακυρότητας, καθώς και οι διατάξεις για κατάργηση οικογενειακών και πολυτεκνικών επιδομάτων (άρθρο 21), οι περικοπές συντάξεων δώρων και επιδομάτων αδείας συνταξιούχων (άρθρα 2,4,22,25), κά. Κατά συνέπεια όσοι βουλευτές ψήφισαν τέτοιες διατάξεις είναι εκ των πραγμάτων ανεπιθύμητα πρόσωπα (persona non grata) τουλάχιστον στις περιοχές που εκλέγονται.
Από το νέο πακέτο μέτρων ύψους 13,5 δις (στην πραγματικότητα φθάνουν τα 18 δις € ως το 2016), τα 11 δις θα «πέσουν» το 2013. Αυτό σημαίνει ότι ο χρόνος που έρχεται, αν δεν ανατραπούν τα μέτρα, θα είναι χωρίς υπερβολή σκέτη «κόλαση».! Όμως ακόμα και αν υποθέσουμε ότι το Μνημόνιο εφαρμόζεται χωρίς αντιστάσεις και πάλι δεν βγάζει τη χώρα από την κρίση. Αυτό έδειξε πολύ καθαρά η εμπειρία του πρώτου Μνημονίου. Ούτε εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του χρέους που πλέον το ομολογούν όλοι. Όπως λέει και η λαϊκή μούσα «το λεν οι κούκοι στα βουνά και οι πέρδικες στους κάμπους».! Κατά συνέπεια το μόνο που μένει είναι η διαγραφή του ή τουλάχιστον του μεγαλύτερου μέρους. Πως θα γίνει αυτό; Όχι φυσικά με οσφυοκαμψίες, υποκλήσεις και παρακάλια, αλλά με άρνηση πληρωμής του χρέους με βάση το διεθνές δίκαιο. Μιλάμε για επίκληση της αρχής της «κατάστασης ανάγκης» (που αποδέχεται η νομική επιτροπή του ΟΗΕ) και η αρχή του «απεχθούς χρέους» (ασήκωτου, επαχθούς, αθέμιτου, «εν πολλοίς» παράνομου), με συγκρότηση εδικής επιτροπής ελέγχου για προσδιορισμό του.
Θα αντιτείνει κάποιος ότι η «αθέτηση πληρωμής του χρέους», σημαίνει ότι ανοίγουμε την πόρτα της εξόδου από την ευρωζώνη και ευρώ. Η απάντηση μας είναι ότι δεν θυσιάζουμε την ελληνική κοινωνία χάριν της ευρωζώνη και του ευρώ. Η κυβέρνηση δέσμια της αντίληψης «πάση θυσία παραμονή στην ευρωζώνη» έχει οδηγήσει την ελληνική κοινωνία στα πρόθυρα του Άδη. Πρόκειται για καταστροφική στρατηγική. Άλλωστε τα προβλήματα της ευρωζώνης δεν έχει υποχρέωση να τα σηκώσει ο ελληνικό λαός. Ας τα σηκώσουν οι αρχιτέκτονες της, οι κυρίαρχες ελίτ των ισχυρών χωρών που έφτιαξαν το σαθρό οικοδόμημα της ΟΝΕ. Για την Ελλάδα δεν υπάρχει άλλη λύση από την κατάργηση του Μνημονίου και τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να εγκλωβιστούμε στη λογική της «πάση θυσίας παραμονής» στην ευρωζώνη. Οι κυνικές ομολογίες ορισμένων αξιωματούχων που απηχούν τα συμφέροντα της κυρίαρχης ελίτ της Γερμανίας, αποκαλύπτουν κάποιες αλήθειες, όπως αυτές που είπε ο Κούρτ Λάουκ, προέδρος του Οικονομικού Συμβουλίου των Χρηστιανοδημοκρατών και συμβούλου της Αγ.Μερκελ. Σε πρόσφατη συνέντευξη του, για τα αδιέξοδα της Ελλάδας και το ενδεχόμενο αποδέσμευσης της από την ευρωζώνη επισημαίνει: «Αν πείτε ότι χρειαζόμαστε 150-200 δις ευρώ για να έχουμε δικό μας νόμισμα και να προχωρήσουμε, πιστεύω ότι θα ήταν πολύ πιο αποδεκτό από αυτό που συμβαίνει τώρα (δηλ. το συνεχή δανεισμό). Το βάρος για τον ελληνικό λαό, ιδιαίτερα για τους φτωχούς ανθρώπους, η απογοήτευση και οι δυσκολίες που έχουν τώρα θα μειωθούν αν αποχωρήσει η Ελλάδα από το ευρώ, καθώς θα μειωθεί ο χρόνος της ταλαιπωρίας, γιατί θα μπορέσετε να κάνετε υποτίμηση και να γίνεται πολύ πιο γρήγορα και πάλι ανταγωνιστική χώρα. Αλλά αυτό επαναλαμβάνω, είναι δική σας απόφαση».!
Ασφαλώς μια επιλογή αποδέσμευσης δεν είναι «περίπατος». Όμως μπροστά στο μακροχρόνιο μαρτύριο της λιτότητας, των Μνημονίων, των νέων δανείων, της παραγωγικής παρακμής και εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού, είναι ασύγκριτα προτιμότερος δρόμος, διότι θα πετύχει ταυτόχρονα και την ανάκτηση των μοχλών οικονομικής πολιτικής, της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας. Έτσι κι αλλιώς η ακύρωση του Μνημονίου, η αθέτηση πληρωμής χρέους, η εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση τραπεζών, η επιστροφή των ΔΕΚΟ υπό δημόσιο έλεγχο και επέκταση τους σε στρατηγικούς τομείς, η στροφή της οικονομίας στην κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και πολλά άλλα που περιέχει το πρόγραμμα του ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι ασύμβατα με τις κυρίαρχες επιλογές της ευρωζώνης. Αυτή είναι η «κόκκινη γραμμή» που εκφράζει η θέση μας «καμιά θυσία για το ευρώ» και δεν μπορούμε να πάμε πίσω εάν θέλουμε να είμαστε συνεπείς στις δεσμεύσεις και στις προσδοκίες του ελληνικού λαού για ένα καλύτερο μέλλον.

(*) Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών, μέλος της ΠΣΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: