Αρχείο

Archive for Οκτώβριος 2014

Προσχέδιο Προϋπολογισμού, Δημόσιο Χρέος, Ανάπτυξη και Εναλλακτικό Σχέδιο*

Οκτώβριος 24, 2014 Σχολιάστε

Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών, μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Το προσχέδιο Προϋπολογισμού 2015 έφερε και πάλι στο προσκήνιο τις συνέπειες της πολιτικής του Μνημονίου που εφαρμόζουν με την επιτήρηση της τρόϊκας η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, καθώς την αναζήτηση της κατάλληλης οικονομικής πολιτικής προοδευτικής έξοδο από την κρίση. Στο επίκεντρο παραμένει πάντα το δημόσιο χρέος, στο όνομα του οποίου εφαρμόζονται ακραία μέτρα λιτότητας που έχουν φέρει τον ελληνικό λαό στα …πρόθυρα του Άδη.!
Παρά τις τεράστιες θυσίες, το δημόσιο χρέος από 298 δις (ή 128% του ΑΕΠ) το 2009, σήμερα είναι 325 δις (ή 178,8% του ΑΕΠ). Με πλήρη εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων ως το 2020, το ύψος του θα είναι 124%, δηλ. όσο ήταν πριν το Μνημόνιο.!! Ωστόσο σημαντικότερο είναι οι συνέπειες, με τα ερείπια που αφήνουν πίσω τους η λεηλασία λαϊκών των εισοδημάτων και δημόσιας περιουσίας, συντριβή εργασιακών σχέσεων, αποψίλωση παραγωγικής βάσης, εκρηκτική ανεργία και φυγή νεολαίας κυρίως επιστημόνων, σε ξένες χώρες. Η συνέχιση αυτής της πολιτική δεν δίνει καμιά προοπτική στη χώρα.
Χωρίς βαθύ «κούρεμα» Χρέους δεν υπάρχει βιώσιμη λύση
Το κρίσιμο ζήτημα που χρειάζεται να αντιμετωπιστεί είναι το τεράστιο δημόσιο χρέος, η εξυπηρέτηση του οποίου το 2014 έφθασε σε 31 δις (25 δις χρεολύσια και 6 δις τόκοι), τη στιγμή που τα φορολογικά έσοδα θα ανέλθουν 54 δις.! Το 2015 τα φορολογικά έσοδα υπολογίζονται 55 δις και οι δαπάνες εξυπηρέτησης του χρέους (παρ’ ότι οριακά λιγότερες) δεν αλλάζουν τα δεδομένα. Κατά συνέπεια χωρίς διαγραφή χρέους (πάνω από 70%), δεν υπάρχει ελπίδα ανάσας παρά τα όσα λέγονται περί φοροελαφρύνσεων, «κοινωνικό μέρισμα», κά. Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized

Ελάχιστο εισόδημα ή δικαιότερη κατανομή εισοδήματος; *

Οκτώβριος 24, 2014 Σχολιάστε

Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών

Η εξαγγελία της κυβέρνησης για τη θέσπιση «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος», αφού πρώτα περάσει από ….«πέντε κύματα», είναι ένα ακόμη επικοινωνιακό τρικ, συνέχεια των «φοροελαφρύνσεων», «κοινωνικού μερίσματος», κά. Ουσιαστικά πρόκειται για «μνημείο κοροϊδίας», τι στιγμή που από κάθε λαϊκό νοικοκυριό αρπάζει πχ. 1000 και επιστρέφει 10, ζητώντας ταυτόχρονα στήριξη για συνέχιση της ίδιας πολιτικής.!
Ελάχιστο εισόδημα ή εισόδημα αξιοπρεπούς διαβίωσης;
Προκύπτει κατ’ αρχήν το ερώτημα, πως ορίζεται το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα»; Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το εισόδημα στα όρια της φτώχειας υπολογίστηκε το 2013 σε 5.023 € για άγαμο (ή 418 το μήνα) και 10.547 € για τετραμελή οικογένεια (ή 879 το μήνα). Με βάση αυτό το όριο, σήμερα, σε συνθήκες φτώχειας ζει το ¼ του πληθυσμού (2,5 εκατ. άτομα).! Από την άλλη οι ρυθμίσεις για τα «κόκκινα δάνεια» προβλέπουν ως «εύλογες δαπάνες διαβίωσης», τουλάχιστον 537 € το μήνα για ένα άτομο, 906 για ένα ζευγάρι, 1.126 ζευγάρι με ένα παιδί, 1.347 ζευγάρι με δύο παιδιά, 1.568 με τρία παιδιά κοκ. Από την άλλη, σύμφωνα με την εξαγγελία της κυβέρνησης το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» (ΕΕΕ), ορίζεται μόλις στα 200 € το μήνα για άγαμο (2.400 το χρόνο) και 400 το μήνα για τετραμελή οικογένεια (4.800 € το χρόνο). Κατά συνέπεια αυτό που ορίζεται ως «ελάχιστο εισόδημα» είναι στην πραγματικότητα ένα «προνοιακό επίδομα» για άτομα που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, εξασφαλίζοντας απλά τη «βιολογική» τους επιβίωση (2.500 θερμίδες τη μέρα).!
Αξίζει να σημειωθεί ότι η χορήγηση του ΕΕΕ θα είναι συμπληρωματικό σε οποιοδήποτε άλλο εισόδημα, ατόμου ή οικογένειας (πχ. επίδομα ανεργίας) ώστε να φθάνει το αντίστοιχο ποσό.! Επιπρόσθετα το ΕΕΕ θα έχει «πιλοτική» εφαρμογή αρχικά σε 13 δήμους το 2015 (…περίοδος εκλογών) και το 2016 στην υπόλοιπη χώρα, για την κάλυψη 700.000 πάμφτωχων.! Θα ερωτήσει κανείς: έστω κι αυτά τα λίγα, δεν είναι κάτι; Ασφαλώς είναι κάτι.! Όμως πρόκειται για «ψίχουλα κοροϊδίας», ιδιαίτερα αν λειτουργούν παγιδευτικά σε συνειδήσεις, για πολιτική ανοχή και στήριξη συνέχισης της ίδιας πολιτικής. Αν η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θεωρεί ότι αυτό το μοντέλο εξόδου από την κρίση, προσφέρει μέλλον στην ελληνική κοινωνία και ιδιαίτερα στη νέα γενιά, εκτός από ανάλγητη, είναι και άκρως επικίνδυνη να συνεχίσει τη διακυβέρνηση της χώρας. Διαβάστε περισσότερα…

Τα προνόμια του εφοπλιστικού κεφαλαίου

Οκτώβριος 15, 2014 Σχολιάστε

Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών, μέλος ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ

Σε όλους είναι λίγο-πολύ γνωστό το προνομιακό φορολογικό καθεστώς των ελλήνων εφοπλιστών. Παρ’ ότι οι νέοι των 300-400 ευρώ με «μπλοκάκι» παροχής υπηρεσιών, πληρώνουν φόρους από το πρώτο ευρώ, η εφοπλιστική ελίτ χαίρει διαχρονικά φορολογικής ασυλίας. Πρόσφατα μάλιστα στη Βουλή η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ψήφισαν μια νέα σκανδαλώδη ρύθμιση σε όφελος τους. Ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Μ.Βαρβιτσιώτης, λειτουργώντας ως «εκπρόσωπου τύπου» της ΕΕΕ, υπερασπίστηκε την κατάργηση της έκτακτης εισφοράς ύψους 420 εκατ. € στο διάστημα 2014-17 και μετατροπή της σε …εθελοντική, καλώντας μάλιστα το ΣΥΡΙΖΑ να την υπερψηφίσει, «ως ένα τεστ σοβαρότητας και υπευθυνότητας».! Πρόκειται για ένα ακόμα δείγμα ταξικής αναλγησίας της κυβερνώσας ελίτ, ενώ διατηρείται ταυτόχρονα η «εισφορά αλληλεγγύης» και το «χαράτσι» αυξάνεται μετονομαζόμενο σε ΕΝΦΙΑ.!
Στην κορυφή της παγκόσμιας ελίτ
Ο ελληνόκτητος εμπορικός στόλος, λεγόμενος και ποντοπόρος, κατέχει την πρώτη θέση στην παγκόσμια ναυτιλία, με βάση τη μεταφορική ικανότητα (dwt) και τονάζ (gt). Τον Αύγουστο 2014, σύμφωνα με στοιχεία της διεθνούς εταιρίας ναυλώσεων Vesselvalue.com, το σύνολο του ελληνόκτητου στόλου (άνω των 1.000 gt), ήταν 4.149 πλοία (504 υπό κατασκευή), μεταφορικής ικανότητας 318,5 εκατ. dwt και συνολικής αξίας 114,5 δις δολάρια. Το μέγεθος του στόλου διαχρονικά αυξάνεται, αποτέλεσμα της συσσώρευσης κεφαλαίου. Από 2.426 πλοία με 84 εκατ. dwt το 1990, έφθασε 3.645 πλοία με 269 dwt το 2013 (!). Η σημερινή μεταφορική του ικανότητα ανέρχεται στο 16,2% του παγκόσμιου στόλου και 46,7% του κοινοτικού. Τη δεύτερη θέση κατέχει η Ιαπωνία με 3.861 πλοία, αξίας 98,6 δις, τρίτη η Κίνα με 3.898 πλοία, αξίας 77,6 δις, τέταρτη η Γερμανία με 2.689 πλοία, αξίας 52,7 δις, κοκ. Ο ελληνόκτητος στόλος ελέγχεται βασικά από 700 ναυτιλιακές εταιρίες, ενώ 40 μεγάλοι εφοπλιστικοί όμιλοι ελέγχουν 35% των πλοίων και 63% της μεταφορικής ικανότητας. Η δράση τους δεν περιορίζεται μόνο στη ναυτιλία αλλά συνήθως επεκτείνονται σε εμπορικές, τραπεζικές, τουριστικές και άλλες δραστηριότητες, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τα περισσότερα πλοία βρίσκονται σε «σημαίες ευκαιρίας» (Μάλτας, Λιβερίας, Παναμά, Κύπρου, κά), ενώ στην ελληνική βρίσκεται μόνο 20% (από 1.197 το 2008 σε 819 πλοία το 2014 με 76 εκατ. dwt). Τέλος στον Πειραιά λειτουργούν 1.200 ναυτιλιακές εταιρίες που εκπροσωπούν περίπου 2.500 πλοία, ενώ λειτουργούν παράλληλα 700 εταιρίες θαλάσσιου τουρισμού.
Σκανδαλώδη προνόμια
Οι μεγαλύτεροι έλληνες εφοπλιστές-πλοιοκτήτες, γνωστοί και ως «tone millionaires», ανήκουν στην «αφρόκρεμα» της παγκόσμιας εφοπλιστικής ελίτ και φιγουράρουν στη διάσημη λίστα των Lloyd’s. Στα πρώτα 100 ονόματα το 2013 ήταν 15 μεγαλοεφοπλιστές (Γ.Αγγελικούσης, Α.Φράγκου, Γ.Οικονόμου, Π.Λιβανός, Γ.Προκοπίου, Θ.Βενιαμής, Κ.Κωνσταντακόπουλος, Ν.Τσάκος, Π.Γεωργόπουλος, Β.Μαρινάκης, Σ.Παληός, Π.Παππάς, Γ.Πλατσιδάκης, Δ.Μελισσανίδης, Χ.Φαφαλιός), ενώ οι τρεις πρώτοι ήταν στην πρώτη δεκάδα. Η ηγετική θέση των ελλήνων εφοπλιστών οφείλεται στην ασυδοσία δράσης τους διεθνώς (αποκαλείται και …«ελληνικό δαιμόνιο»), καθώς στα πρωτοφανή προνόμια που έχουν θεσπισθεί μεταπολεμικά (νόμοι 2687/53, 89/67, 378/68, 27/75, 814/78, κά), κατοχυρωμένοι μάλιστα συνταγματικά, τα οποία οι εφοπλιστές θεωρούν «ιερά ευαγγέλια». Στα σκανδαλώδη προνόμια που αριθμούνται σε 58 και συνεχώς αυξάνουν, ξεκινούν από την απαλλαγή της φορολογίας κερδών πλοίων, της «υπεραξίας» στην αγοραπωλησία τους, την απαλλαγή από κάθε φόρο, τέλος, εισφορά υπέρ δημοσίου ή τρίτων για τις δραστηριότητες γραφείων ή υποκαταστημάτων αλλοδαπών ναυτιλιακών επιχειρήσεων, οι οποίες κατά κανόνα είναι ελληνικές, αλλά μέσω off-shore εταιριών εμφανίζονται ως αλλοδαπές, ενώ η εγχώρια ναυτιλία προμηθεύεται πετρέλαιο κίνησης σε χαμηλή τιμή, σε σχέση με τους άλλους καταναλωτές.
Στην πράξη οι εφοπλιστές έχουν πλήρη φορολογική απαλλαγή, με εξαίρεση ένα συμβολικό παράβολο, με βάση τη χωρητικότητα του πλοίου (1 δολάριο τον κόρο), ανεξάρτητα από τα κέρδη της εκμετάλλευσης του. Γαυτό και το συνολικό ύψος της φορολογίας εισοδήματος το 2013 ήταν 59 εκατ. όσα περίπου και τα έσοδα από τη φορολογία των ναυτικών (57 εκατ.), ενώ τα κέρδη των ναυτιλιακών εταιρών εκτιμώνται σε 12 δις €.!! Συνολικά τα κέρδη των ελλήνων εφοπλιστών, σύμφωνα με το πρακτορείο Bloomberg, έφθασαν σωρευτικά τα 10 τελευταία χρόνια σε 175 δις €. Από την άλλη οι οφειλές στο ΝΑΤ ανήλθαν 110 εκατ. με το κράτος να πληρώνει τα «σπασμένα» (εισφορά 1,4 δις 2013), ενώ από το λαθρεμπόριο που γίνεται στο ναυτιλιακό πετρέλαιο το δημόσιο ταμείο έχει απώλειες 5-6 δις ετησίως.!!
Καλλιέργεια μύθων αλλά και …εκβιασμοί
Μόνιμη απάντηση πολιτευτών και δημοσιογράφων που στηρίζουν …«με το αζημίωτο» τα συμφέροντα των εφοπλιστών, είναι «μύθοι» και στερεότυπα για τη μεγάλη συμβολή τους στο εγχώριο ΑΕΠ, την εισροή συναλλάγματος, απασχόλησης, κά, αποφεύγοντας να αναφερθούν στα διαφυγόντα έσοδα του δημοσίου από τη «νόμιμη» και παράνομη φοροδιαφυγή-φοροκλοπή και άλλα προνόμια. Όσον αφορά την προσφορά τους στην ελληνική οικονομία (ΑΕΠ), η συμμετοχή είναι συγκριτικά μικρή σε σχέση με άλλους κλάδους, διότι το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών πραγματοποιείται στο εξωτερικό. Επίσης από το εισερχόμενο ναυτιλιακό συνάλλαγμα (μεταφορές) το 50% επανεξάγεται (2011: εισροές 14 δις, εκροές 7 δις). Όμως προκύπτει το ερώτημα: Γιατί το συνάλλαγμα που φέρνει η ναυτιλία έχει ιδιαίτερη σημασία σε σχέση με το συνάλλαγμα που φέρουν οι άλλοι τομείς από τις εξαγωγές για να έχουν τέτοια προνόμια; Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες:

Δημόσιο Χρέος, Ανάπτυξη, Εναλλακτικό Σχέδιο της Αριστεράς*

Οκτώβριος 15, 2014 Σχολιάστε

Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών, μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Η δημοσίευση του προσχεδίου Προϋπολογισμού 2015, έφερε και πάλι στο προσκήνιο το ζήτημα της δημοσιονομικής πολιτικής και όλων «εν γένει» των πτυχών της οικονομικής πολιτικής με τις δύο όψεις. Πρώτον, ως αξιολόγηση της πολιτικής των Μνημονίων που εφαρμόζουν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με επιτήρηση της τρόϊκας (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ), όσο και ως εναλλακτική πολιτική για προοδευτική διέξοδο από την κρίση. Στο επίκεντρο της συζήτησης παραμένει πάντα το δημόσιο χρέος, στο όνομα του οποίου εφαρμόζονται ακραία μέτρα λιτότητας που έχουν οδηγήσει τον ελληνικό λαό στην …εξώπορτα του Άδη.!
1. Το χρέος είναι αβίωτο και μη βιώσιμο
Παρά τις τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού, το δημόσιο χρέος της κεντρικής κυβέρνησης κατά ESA, από 298 δις (ή 128% του ΑΕΠ) το 2009, έφθασε 325 δις (ή 178,8% του ΑΕΠ) το 2014 και προβλέπεται να διαμορφωθεί στα 323 δις (ή 171,7%) το 2015. Τα επόμενα χρόνια το χρέος σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΔΝΤ, προβλέπεται να διαμορφωθεί 160,5% του ΑΕΠ το 2016, 152% το 2017, 144,6% το 2018, 135,3% το 2019, 127,7% το 2020 και 117,2% το 2022. Ακόμα και με την πλήρη εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, το ύψος του το 2020 θα είναι όσο ήταν πριν το Μνημόνιο.!!
Ωστόσο το σημαντικότερο είναι οι συνέπειες από τα ερείπια που αφήνουν πίσω τους τα μέτρα λιτότητας, η λεηλασία των λαϊκών εισοδημάτων και δημόσιας περιουσίας, η συντριβή εργασιακών δικαιωμάτων, αποψίλωση παραγωγικής βάσης, εκρηκτική ανεργία και φυγή νεολαίας, κυρίως επιστήμονες, σε ξένες χώρες. Αυτή η πολιτική δεν δίνει καμιά ελπιδοφόρα προοπτική για το λαό και τη χώρα.
Το κρίσιμο ζήτημα που άμεσα πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι το τεράστιο δημόσιο χρέος, το οποίο αποτελεί στην κυριολεξία «θηλιά» στο λαιμό του ελληνικού λαού και δεν αφήνει περιθώρια ανάπτυξης, μείωσης ανεργίας με νέες θέσεις εργασίας, αύξησης εισοδήματος και έξοδο από την κρίση. Να σημειώσουμε ότι η εξυπηρέτηση του χρέους το 2014 ανέρχεται σε 31 δις (25 δις χρεολύσια και 6 δις τόκοι), τη στιγμή που τα φορολογικά έσοδα θα ανέλθουν σε 54 δις.! Το 2015 τα φορολογικά έσοδα υπολογίζονται σε 55 δις και οι δαπάνες εξυπηρέτησης του χρέους παρ’ ότι οριακά λιγότερες, δεν αλλάζουν τα δεδομένα του προβλήματος. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η καμπύλη λήξης του χρέους έχει αυξομειώσεις μέχρι το 2020 και παίρνει πάλι την άγουσα προς τα πάνω μετά το 2020, με αποκορύφωση το 2039 για να υποχωρήσει σε χαμηλότερα επίπεδα ως το 2050. Κατά συνέπεια χωρίς διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του (πάνω από 70%), δεν υπάρχει ελπίδα «ανάσας» για την ελληνική κοινωνία και όσα ακούγονται περί «φοροελαφρύνσεων», «κοινωνικό μέρισμα», κλπ, είναι …«καθρεφτάκια» για αγρίους. Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες:

Βιώσιμο χρέος είναι μόνο το κουρεμένο

Οκτώβριος 6, 2014 Σχολιάστε

Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών

Η επιστροφή με άδεια χέρια του κ.Σαμαρά από το Βερολίνο, έχουν εντείνει τα αδιέξοδα της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Οι αόριστες υποσχέσεις της Α.Μέρκελ για ρύθμιση του χρέους (εφ’ όσον τηρηθούν οι δεσμεύσεις και εφ’ όσον προκύψει εκλογή προέδρου δημοκρατίας), μοιάζουν προσμονή ….«δευτέρας παρουσίας».! Από την άλλη ο ερχομός της τρόϊκας και η απαίτηση εφαρμογής των «δεσμεύσεων» (ασφαλιστικό, περικοπές δαπανών υγείας, απελευθέρωση απολύσεων, περιορισμό δικαιώματος απεργίας, πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, κά), δεν αφήνουν περιθώριο «ανάσας» στον ελληνικό λαό από το βρόγχο της λιτότητας, ενώ εξαντλούν την ανοχή στην κυβερνητική πολιτική που ….«μετράει ημέρες».!
Το αβίωτο χρέος
Το δημόσιο χρέος έχει φθάσει 324 δις € και σε ποσοστό του ΑΕΠ 178%.!! Κανένας οικονομολόγος ούτε διεθνής οργανισμός θεωρεί ότι αυτό το χρέος είναι «βιώσιμο» (εξοφλήσιμο), με εξαίρεση τους κ.κ. Σαμαρά-Βενιζέλο που έφτασαν να ζητούν πιστοποιητικό βιωσιμότητας από τη Μέργκελ. Για να φανεί το βάθος του προβλήματος προσθέτουμε ότι το 2014 οι δαπάνες εξυπηρέτησης του χρέους ανέρχονται σε 31 δις (6 δις τόκοι και 25 δις χρεολύσια), ενώ το 2015 αρχίζουν βαθμιαία να υποχωρούν ως το 2022. Μετά παίρνουν και πάλι «κεφάλι» ως το 2032, με βάση πάντα τα σημερινά δεδομένα. Κατά συνέπεια κι αν ακόμα έχουμε δημοσιονομικά πλεόνασμα 1,5-2 δις το χρόνο και όλα πάνε για αποπληρωμή του, απαιτούνται σχεδόν δύο αιώνες για εξόφληση, με συνακόλουθα προγράμματα λιτότητας.! Να σημειώσουμε ότι το σενάριο της «τρόϊκας» για αύξηση ΑΕΠ κατά μέσο όρο 2,5% ως το 2020, το χρέος θα είναι ως σε ποσοστό του ΑΕΠ 122%-124%, δηλ. όσο περίπου του 2009 (120% ΑΕΠ) που τότε θεωρήθηκε μη βιώσιμο και προσφύγαμε στην τρόϊκα και τα Μνημόνιο. Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες: