Archive

Archive for Δεκέμβριος 2014

Προεκλογικές συμμαχίες ΣΥΡΙΖΑ

Δεκέμβριος 29, 2014 Σχολιάστε

Να μιλήσει η βάση και να σκεφθεί η κορυφή

Γιάννης Τόλιος, μέλος ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Το ζήτημα των «πολιτικών συνεργασιών» αποτελεί μόνιμο στοιχείο της στρατηγικής και τακτικής των αριστερών κομμάτων. Οι ιστορικές εμπειρίες της Αριστεράς, εντός και εκτός χώρας, εμπεριέχουν «θετικό» αλλά και «αρνητικό» φορτίο. Πρόκειται για ζήτημα που προϋποθέτει την ύπαρξη «σταθερών» και σωστή θεώρηση της σχέσης «ποσότητας» και «ποιότητας», όπως επίσης συνδυασμό «τακτικών» και «στρατηγικών» στόχων.
Δυνατότητες και κίνδυνοι των συνεργασιών
Οι «συνεργασίες» από τη φύση τους διευρύνουν τη συσπείρωση ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων και φέρνουν πιο κοντά την επίτευξη του στρατηγικού στόχου. Δηλαδή την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας και την εφαρμογή του αριστερού προγράμματος. Ωστόσο εμπεριέχουν δυσκολίες και κινδύνους που σχηματοποιούνται σε δύο ακραίες καταστάσεις. Από τη μια η προώθηση των «συνεργασιών» με κύρια επιδίωξη το ποσοτικό αποτέλεσμα και από την άλλη η αποφυγή ή απόρριψη των συνεργασιών εξ’ αιτίας των κινδύνων που περικλείει. Η πρώτη εκδοχή καταλήγει σε ποσοτική άθροιση δυνάμεων με «συλλογικότητες» ή πρόσωπα χωρίς κοινή αριστερή προγραμματική βάση, η οποία δεν εμπνέει ούτε δημιουργεί «δυναμική», πολύ περισσότερο αν οι «σύμμαχοι» είναι φορτωμένοι με ευθύνες αντιλαϊκών μέτρων. Η ουσία δεν αλλάζει ακόμα κι αν ορισμένοι για λόγους «αριβισμού» δεν αμφισβητούν το αριστερό πλαίσιο, όμως σε κρίσιμες επιλογές κάνουν «το δικό τους» (πχ. Τατσόπουλος). Η δεύτερη εκδοχή διασφαλίζει μεν την «καθαρότητα» της πολιτικής γραμμής, αλλά υποτιμά τη δυναμική των συνεργασιών για προώθηση του στρατηγικού στόχου, με διασφάλιση ταυτόχρονα φερέγγυων προϋποθέσεων.
Πολιτική συνεργασιών και εμπειρίες τουΣΥΡΙΖΑ
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι προϊόν της σωστής αντίληψης και πρακτικής της πολιτικής των συνεργασιών μεταξύ αριστερών δυνάμεων. Είναι τέκνο του «Χώρου Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς» που συγκροτήθηκε πριν 15 χρόνια και σε μια πορεία πολιτικής και κινηματικής «όσμωσης» (διαφόρων συλλογικοτήτων της ριζοσπαστικής αριστεράς με κορμό το ΣΥΝ), κατέληξε σε ενιαίο πολυτασικό κόμμα. Χάρις στη ριζοσπαστική δέσμη ιδεών και κινηματικών δράσεων, έκανε το μεγάλο άλμα στις εκλογές του 2012 (13% το Μάη και 27% τον Ιούνιο). Ωστόσο παρά το άλμα, στα επόμενα δύο χρόνια η δυναμική ανακόπηκε. Δεν είναι η στιγμή να αναλύσουμε το πώς και το γιατί. Βέβαιο είναι ότι οι αμφισημίες στο αριστερό του «προφίλ», η άμβλυνση των αριστερών αιχμών του πρόγραμματός του και οι πρακτικές των «συνεργασιών» ιδιαίτερα στις ευρωεκλογές (στο όνομα ανοιγμάτων προς το «κέντρο»), δεν επέδρασαν θετικά με αποτέλεσμα στασιμότητα ποσοστών και μικρή μείωση ψήφων. Ιδιαίτερα πρόσωπα προερχόμενα από το ΠΑΣΟΚ και «κύκλων» του κατεστημένου, που σηματοδότησαν μια διαχειριστική αντίληψη εξόδου από την κρίση, δεν ενίσχυσαν την αξιοπιστία και εμβέλεια του. Αποκορύφωμα η σύνθεση του ευρω-ψηφοδελτίου, όπου το αποτέλεσμα δεν ήταν το καλύτερο δυνατό, τι στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εξέλεξε το μοναδικό ευρωβουλευτή όντως επιτυχημένο. Όμως αντί «το πάθημα να γίνει μάθημα» διαφαίνονται σήμερα τάσεις επανάληψης του «μοντέλου» στις ερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Ωστόσο η σύνθεση της μελλοντικής κοινοβουλευτικής ομάδας – η οποία θα είναι «ειδικής αποστολής» – δεν χωράει νέους πειραματισμούς. Πρέπει οι υποψήφιοι να είναι αυστηρά επιλεγμένοι, με ουσιαστική δυνατότητα έκφρασης της βούλησης των μελών του κόμματος, να είναι δοκιμασμένοι αγωνιστές σε πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες, οι οποίοι θα κληθούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στη διακυβέρνηση. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει απόρριψη της συμμετοχής εξωκομματικών υποψηφίων στους συνδυασμούς. Πρέπει να υπάρχουν, αλλά με αυστηρή επιλογή και σε περιορισμένο αριθμό (το πολύ 1-3 ανάλογα με τον αριθμό υποψηφίων κάθε ψηφοδελτίου). Να είναι πρόσωπα που κοσμούν το ψηφοδέλτιο, να έχουν κοινωνική εμβέλεια και κυρίως να έχουν δώσει δείγματα γραφής για τη συνέπεια και τη φιλολαϊκή τους στάση.
Συνεργασίες με δυνάμεις του «μνημονιακού τόξου»; Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized

«Δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο χρειάζονται οι Τράπεζες»*

Δεκέμβριος 15, 2014 Σχολιάστε

Συνέντευξη του Γιάννη Τόλιου στον Νίκο Τσαγκατάκη.

Δεδομένου ότι στις 17 Δεκεμβρίου ξεκινούν οι διαδικασίες για την προεδρική εκλογή, εκτιμάτε ότι το 2015 θα μας βρει ή όχι με νέο Πρόεδρο Δημοκρατίας;
«Θεωρώ ότι δεν υπάρχουν πρακτικά πιθανότητες εκλογής Προέδρου από την παρούσα Βουλή. Οι πιθανότητες είναι μόνο… θεωρητικές. Από την άλλη, η εκλογή Προέδρου συνεπάγεται νέο Μνημόνιο και νέα σκληρά μέτρα τα οποία έχει δεχτεί η κυβέρνηση με e-mail στην τρόικα. Πρόκειται για παραπέρα “τσεκούρεμα” συντάξεων (τουλάχιστον 20%), νέες μειώσεις μισθών στο Δημόσιο, αύξηση έμμεσων φόρων (ΦΠΑ, κ.ά.), περικοπές κοινωνικών δαπανών, κατάργηση δικαιώματος απεργίας, κ.λπ.). Όσοι βουλευτές ψηφίσουν για εκλογή προέδρου, παίρνουν τεράστια ευθύνη στον ελληνικό λαό. Οι εκβιασμοί και οι υπόγειες ενέργειες για την απόσπαση ψήφων πρέπει να καταγγελθούν. Πάνω απ’ όλα πρέπει να αποδοκιμαστεί η “κινδυνολογία” της κυβέρνησης και του ίδιου του κ. Σαμαρά, που βλέπει τον ΣΥΡΙΖΑ ως νέο… “σατανά”, καλώντας μάλιστα σε βοήθεια Μέρκελ, Σόιμπλε, Γιούνγκερ κ.ά. Αυτή η αθλιότητα δεν πρέπει να συνεχιστεί. Χρειάζεται άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, ανάδειξη αριστερής κυβέρνησης και εφαρμογή πολιτικής προοδευτικής εξόδου από την κρίση».
Τις προηγούμενες ημέρες το Χρηματιστήριο κατρακυλούσε. Συμφωνείτε με τη διατύπωση του Δ. Στρατούλη ότι η πτώση ήταν μία «τρομοκρατικού τύπου παρέμβαση» των αγορών και μήνυμα στον ΣΥΡΙΖΑ;
«Η πτώση στο Χρηματιστήριο είναι σε μεγάλο βαθμό “στημένη” και εκφράζει γνωστές πρακτικές χειραγώγησης που έχουν πολιτικούς αλλά και κερδοσκοπικούς στόχους. Ωστόσο, δεν πρέπει να την υπερβάλουμε, διότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών και το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής ζωής (μικρομεσαίες επιχειρήσεις) κινούνται εκτός γεγονότων Χρηματιστηρίου. Παρ’ όλα αυτά, δημιουργούνται εντυπώσεις και τροφοδοτούν την “κινδυνολογία” ότι με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα έχουμε γενικώς “αναστάτωση”, “αβεβαιότητα” κ.ά. Στην πραγματικότητα, θα γίνει το αντίθετο. Με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα τεθούν σε εφαρμογή άμεσα μέτρα: πρώτον, αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης, δεύτερον, επανεκκίνησης της οικονομίας, τρίτον, ανάκτησης εργασιακών δικαιωμάτων και, τέταρτον, θεσμικής ανασυγκρότησης του κράτους. Έτσι, ο λαός θα ανακουφιστεί άμεσα, ιδιαίτερα οι μισθωτοί, συνταξιούχου, επαγγελματίες, νεολαία, κ.ά. Το άγχος για το “χειρότερο αύριο” θα φύγει, θα σταματήσει η βύθιση στη φτωχοποίηση, θα ανοίξουν οι δουλειές, θα μειωθεί η ανεργία, κ.ά. Αυτά αποτελούν στοιχεία σταθερότητας και θεμελιώνουν μια αισιόδοξη και ελπιδοφόρα προοπτική για την ελληνική κοινωνία». Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized

Τράπεζες ιδιωτών ή μοχλός παραγωγικής ανασυγκρότησης;

Δεκέμβριος 9, 2014 Σχολιάστε

Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών

Η κρίση στην Ελλάδα, πριν περάσει στην πραγματική οικονομία, εκδηλώθηκε ως κρίση «δημόσιου χρέους» και κρίση «βιωσιμότητας των τραπεζών. Για τη διάσωση των τελευταίων εφαρμόστηκαν αλλεπάλληλα «πακέτα» στήριξης, είτε με μορφή εγγυήσεων «ρευστότητας», είτε με παροχή «ζεστού χρήματος», καθώς «συγκεντροποίησης» εργασιών και κεφαλαίου.
1. Εκατόμβες θυσιών για διάσωση τραπεζών
Συνοπτικά τα μέτρα διάσωσης των τραπεζών ήταν: Πρώτον, «πακέτο» Αλογοσκούφη 28 δις (4 δις μετρητά με αντάλλαγμα προνομιούχες μετοχές χωρίς ποτέ να καταβληθούν στο δημόσιο οι προβλεπόμενοι τόκοι). Δεύτερον, «πακέτα» εγγύησης ρευστότητας 210 δις από δημόσιο στο διάστημα 2010-12. Τρίτον, δανεισμός δημοσίου από «τρόϊκα» και κεφαλαιακή ενίσχυση με 40,2 δις σε μετρητά. Άμεσα 25,5 δις στις «συστημικές» (Εθνική, Πειραιώς, Alpha, Eurobank) και έμμεσα 14,7 δις για κάλυψη ανοιγμάτων ΑΤΕ, ΤΤ, PROTON, κά. Τα υπόλοιπα 11,5 δις, βρίσκονται στο ΤΧΣ (ουσιαστικά του δημοσίου). Μετά την «ανακεφαλαιοποίηση» το μερίδιο του ΤΧΣ ανήλθε στην Εθνική 84,6%, Alpha 83,7%, Πειραιώς 80,9% και Eurobank 93,8%.
Στο «βωμό» της στήριξης των 4 τραπεζών θυσιάστηκαν με χαμηλό τίμημα κρατικές τράπεζες (ΑΤΕ στην Πειραιώς και ΤΤ στην Eurobank). Με τη δημιουργία πολύ μεγάλων ομίλων το 96% των τραπεζικών εργασιών πέρασε στον έλεγχο 4 «συστημικών» τραπεζών, ενώ το συνολικό ενεργητικό (346 δις) είναι 1,9 φορές μεγαλύτερο από το ύψος του ΑΕΠ (182 δις το 2013). Η μεγάλη συγκέντρωση εργασιών αύξησε τα κέρδη, ενώ είχε αρνητικές συνέπειες στους εργαζόμενους (περικοπές μισθών, μείωση υποκαταστημάτων, μείωση προσωπικού, αύξηση ωραρίου εργασίας, κά). Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized

Κατάργηση του Μνημονίου για ξανάσασμα του ελληνικού λαού*

Δεκέμβριος 9, 2014 Σχολιάστε

Με ειλικρινή διάθεση διαλόγου για κρίσιμα ερωτήματα που απασχολούν κάθε πολίτη της πατρίδας μας, ο κ. Γιάννης Τόλιος διδάκτωρ οικονομικών, μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, μας έκανε τη τιμή να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις μας και να ξεδιαλύνει το τοπίο σχετικά με το τι θα κάνει μια κυβέρνηση της αριστεράς, με προτεραιότητα τη κατάργηση του μνημονίου ως το μόνο αναφαίρετο δικαίωμα για να ανασάνει ξανά ο ελληνικός λαός.

Α.Ρ. Διανύουμε τις τελευταίες βδομάδες του 2014 και θα ‘πρεπε σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις κυβέρνησης και τρόικα, να έμπαινε τέλος στα σκληρά μέτρα λιτότητας. Όμως τώρα μιλάνε για παράταση Μνημονίου. Τι ήταν αυτό που «δεν πήγε καλά» και τώρα με την παράταση «θα πάει καλύτερα»;
Γ.Τ. Εξ’ αρχής λέγαμε ότι τα μέτρα λιτότητας θα βύθιζαν την οικονομία σε μεγαλύτερη ύφεση, ανεργία, πτώση βιοτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων κ.α. Όμως υπήρχε η δικαιολογία της «αναγκαιότητας» και «προσωρινότητας» των μέτρων στο όνομα της κρίσης και της εξόδου στις «αγορές». Τα γεγονότα όμως είναι «πεισματάρικα». Σε μια πενταετία είχαμε πτώση ΑΕΠ 25%, ανεργία 28% (στους νέους 60%), μείωση μισθών και συντάξεων 40-50%, 350.000 «λουκέτα» μικροεπιχειρήσεων, περικοπές κοινωνικών δαπανών πάνω από 30%, λεηλασία δημόσιας περιουσίας και μέσω ΕΝΦΙΑ της μικρομεσαίας ιδιοκτησίας. Κατά συνέπεια η κατάργηση του Μνημονίου είναι το πρώτο βήμα να ανασάνει ο ελληνικός λαός, να αντιμετωπιστεί η ανθρωπιστική κρίση, να σταματήσει η διάλυση της οικονομίας και να αρχίσει η έξοδος από την κρίση. Αντίθετα με παράταση του Μνημονίου θα έχουμε μεγαλύτερο πόνο, δάκρυα και αίμα. Κυριολεκτώ λέγοντας αίμα, διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τις χιλιάδες αυτοκτονίες λόγω των μέτρων της τρόικα την τελευταία πενταετία.
Α.Ρ. Η κυβέρνηση εμφανίζεται «να το παλεύει», αλλά η «τρόικα» κρατάει πολύ σκληρή στάση. Που το πάει; Δεν επιθυμεί επίλυση του προβλήματος; Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized

Φοροκαταιγίδα και περικοπές συντάξεων φέρνει ο Προϋπολογισμός 2015

Δεκέμβριος 9, 2014 Σχολιάστε

Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών

Η ανάγνωση του νέου Προϋπολογισμού 2015 αποκαλύπτει τι έχουν να «τραβήξουν» μισθωτοί και συνταξιούχοι και τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα όσο τις τύχες της χώρας έχει η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με «γκαουλάϊτερ» την τρόϊκα. Το 2015 οι φόροι θα αυξηθούν κατά 1,4 δις €, ενώ οι κοινωνικές δαπάνες θα μειωθούν -1,1 δις και οι αναπτυξιακές κατά -400 εκατ. Ειδικότερα οι φόροι φυσικών προσώπων (κυρίως μισθωτοί-συνταξιούχοι) θα αυξηθούν πάνω από 500 εκατ., των νομικών (ΑΕ & ΕΠΕ) θα μειωθούν κατά -66 εκατ. (!), ενώ οι έμμεσοι φόροι θα αυξηθούν κατά 800 εκατ. Ταυτόχρονα ο ΕΝΦΙΑ θα αφαιρέσει και πάλι από λαϊκά νοικοκυριά το νέο χρόνο 3,5 δις. Ωστόσο το πιο φοβερό είναι ότι σε σύνολο φορολογικών εσόδων 55 δις το 2015, πάνω από τα μισά θα πάνε στο «Μινώταυρο» του χρέους (25 δις για τοκοχρεολύσια και 7 δις σε ομόλογα εκτός PSI). Το κρίσιμο ερώτημα που προκύπτει είναι αν μπορεί να έχει μέλλον μια χώρα κι ένας λαός με τέτοιες πολιτικές;
Από τους λεονταρισμούς ….υπάκουο σκυλάκι. Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized

Αριστερή κυβέρνηση, μεταβατικό πρόγραμμα και σοσιαλιστική προοπτική*

Δεκέμβριος 9, 2014 Σχολιάστε

Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών επιστημών, συντονιστής ΜΑΧΩΜΕ

Στο αριστερό κίνημα έχουν γίνει πολλές συζητήσεις διαχρονικά για το περιεχόμενο του «εναλλακτικού προγράμματος» της Αριστεράς ενώ υπάρχουν ποικίλες ιστορικές εμπειρίες στην προσπάθεια υλοποίησης του. Κατά κανόνα, είτε λόγω αντικειμενικών αιτίων (βαθμός ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων), είτε λόγω υποκειμενικών δυσκολιών (επίπεδο ανάπτυξης του αριστερού κινήματος), γινόταν διάκριση μεταξύ «άμεσων» και «μακροπρόθεσμων» στόχων, «μίνιμουμ» και «μάξιμουμ» αιτημάτων, «εκλογικών προγραμμάτων» και «προγραμμάτων στρατηγικής» κοκ.
Η έννοια του μεταβατικού προγράμματος
Στη φιλολογία των αριστερών «προγραμμάτων» εκτός τις πιο πάνω προσεγγίσεις, υπάρχει επίσης και η έννοια του «μεταβατικού προγράμματος», την οποίαν πρώτος επεξεργάστηκε ο Λένιν τις παραμονές της Οκτωβριανής Επανάστασης. Στην μπροσούρα «Η καταστροφή που μας απειλεί και πώς να την αντιμετωπίσουμε» ο Λένιν λαμβάνοντας υπ’ όψη τις συνθήκες βαθιάς κρίσης και εξαθλίωσης του λαού εξ’ αιτίας του πολέμου, τόνιζε την ανάγκη εφαρμογής από μια σοσιαλιστική κυβέρνηση δέσμης ριζοσπαστικών μέτρων που παρ’ ότι δεν είχαν καθαρά σοσιαλιστικό χαρακτήρα, άνοιγαν δρόμο στη σοσιαλιστική προοπτική. Αργότερα η έννοια του μεταβατικού προγράμματος εμπλουτίστηκε από τον Τρότσκι (1938) και άλλους μαρξιστές.
Στην ουσία το «μεταβατικό πρόγραμμα» συνίσταται από στόχους και μέτρα, σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, που συνδέουν άμεσους με απώτερους στρατηγικούς στόχους. Ειδικότερα στις συνθήκες της σημερινής Ελλάδας, το «μεταβατικό πρόγραμμα» θα πρέπει να κατανοηθεί ως «όχημα» προοδευτικής εξόδου από την κρίση με προώθηση ριζοσπαστικών αλλαγών και στόχο την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και την ανάκαμψη της οικονομίας. Ταυτόχρονα το μεταβατικό πρόγραμμα είναι για την Αριστερά πολιτική «ταξικών συμμαχιών» για αλλαγή των κοινωνικών-πολιτικών συσχετισμών υπέρ της σοσιαλιστικής προοπτικής. Επίσης είναι ριζοσπαστικές «ποσοτικές αλλαγές» που στην κίνηση και ανάπτυξη τους οδηγούν σε νέα «ποιότητα» κοινωνικών σχέσεων. Τέλος σηματοδοτεί ριζοσπαστικές αλλαγές στις λειτουργίες και χαρακτήρα του κράτους, με την εξασφάλιση ουσιαστικής συμμετοχής των εργαζόμενων στα κέντρα λήψης των αποφάσεων και την εφαρμογή κοινωνικού έλεγχου στη διαδικασία επιλογής και υλοποίησης των στόχων του προγράμματος. Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized

Τραπεζικό σύστημα, «stress test» και παραγωγική ανασυγκρότηση *

Δεκέμβριος 9, 2014 Σχολιάστε

Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών

Η παρατεταμένη κρίση που βιώνει η ελληνική κοινωνία έχει άμεση σχέση με τα τεκταινόμενα στο τραπεζικό σύστημα. Πριν περάσει στην πραγματική οικονομία, η κρίση εκδηλώθηκε με δύο όψεις. Ως κρίση «βιωσιμότητας» των τραπεζών και ως κρίση «δημόσιου χρέους». Για τη διάσωση των τραπεζών εφαρμόστηκαν αλλεπάλληλα «πακέτα» στήριξης τους από το δημόσιο, είτε με μορφή εγγυήσεων «ρευστότητας» για δανεισμό από EKT, είτε με παροχή «ζεστού χρήματος» και ευνοϊκών ρυθμίσεων, καθώς επίσης με διαδικασίες «συγκεντροποίησης» τραπεζικού κεφαλαίου (εξαγορές-συγχωνεύσεις), μείωσης προσωπικού, περικοπές μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων.
1. Τα μέτρα διάσωσης των μεγάλων τραπεζών
Ειδικότερα τα μέτρα διάσωσης των τραπεζών ήταν:
Α) Το λεγόμενο «πακέτο» Αλογοσκούφη ύψους 28 δις € το οποίο εκτός από εγγυήσεις, προέβλεπε 4 δις μετρητά με αντάλλαγμα προνομιούχες μετοχές υπέρ του δημοσίου, χωρίς ωστόσο να καταβληθούν ποτέ ως σήμερα οι προβλεπόμενοι τόκοι.
Β) Επτά αλλεπάλληλα «πακέτα» εγγυήσεων ρευστότητας ύψους 210 δις στο ο διάστημα 2010-12.
Γ) Δανεισμός της χώρας από την «τρόϊκα» και κεφαλαιακή τους ενίσχυση με 40,2 δις σε μετρητά. Άμεσα 25,5 δις προς τις τέσσερις συστημικές τράπεζες (Εθνική, Πειραιώς, Alpha, Eurobank) και έμμεσα 14,7 δις για την κάλυψη ανοιγμάτων ΑΤΕ, ΤΤ, PROTON, κά). Τα υπόλοιπα 11,5 δις, είναι στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ). Ως αποτέλεσμα της «ανακεφαλαιοποίησης» το μερίδιο του ΤΧΣ (ουσιαστικά του δημοσίου) ανήλθε στα κεφάλαια της Εθνικής 84,6%, της Alpha 83,7%, της Πειραιώς 80,9% και της Eurobank 93,8%.
Στο «βωμό» στήριξης των μεγάλων τραπεζών, θυσιάστηκαν οι κρατικές τράπεζες (απορρόφηση ΑΤΕ από Πειραιώς και ΤΤ από Eurobank) με σκανδαλώδης διαδικασίες και τίμημα, ενώ παράλληλα απορροφήθηκαν όλες οι μικρότερες τράπεζες, με εξαίρεση την «Τράπεζα Αττικής» που ανήκει στο ΤΣΜΕΔΕ. Αποτέλεσμα των εξαγορών-συγχωνεύσεων ήταν η δημιουργία 4 πολύ μεγάλων τραπεζικών μονοπωλιακών ομίλων (Εθνική, Πειραιώς, Alpha και Eurobank), οι οποίες ελέγχουν το 96% τραπεζικών εργασιών.!! Το συνολικό ύψος του ενεργητικού των 4 τραπεζών (346 δις) είναι 1,9 φορές μεγαλύτερο από το ύψος του ΑΕΠ της χώρας (182 δις το 2013).
Το ενεργητικό κάθε τράπεζας ως προς το ΑΕΠ είναι εξαιρετικά υψηλό (Εθνικής 61,1%, Πειραιώς 48,6%, Eurobank 41,1%, Alpha 39,4%), γεγονός που σημαίνει ότι μια χρεοκοπία θα έχει σοβαρές συνέπειες στην οικονομία και κοινωνία (λαϊκές αποταμιεύσεις). Όπως λένε είναι «πολύ μεγάλες» για να χρεοκοπήσουν (too big to fail).! Από την άλλη η μεγάλη συγκέντρωση εργασιών, είχε αρνητικές συνέπειες στους εργαζόμενους (περικοπές μισθών, μείωση υποκαταστημάτων, μείωση προσωπικού, αύξηση ωραρίου εργασίας, κά). Παράλληλα αυξήθηκε η κερδοφορία τους μέσω της πολιτικής επιτοκίων (το μέσο επιτόκιο χορηγήσεων και καταθέσεων, το λεγόμενο ecar, ανέρχεται σε 3,77 μονάδες και είναι από τα υψηλότερα στην ΕΕ, ενώ ταυτόχρονα ληστεύονται αποταμιευτές και δανειολήπτες.! Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized