Αρχική > Uncategorized > Ενεργειακή πολιτική για την ελληνική κοινωνία και την παραγωγική ανασυγκρότηση.

Ενεργειακή πολιτική για την ελληνική κοινωνία και την παραγωγική ανασυγκρότηση.

Ιανουαρίου 21, 2015 Σχολιάστε Go to comments

Γιάννη Τόλιος, υποψήφιος βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Αθήνας

Ο ενεργειακός τομέας είναι από τους κρισιμότερους στη λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας. Από αυτόν εξαρτάται σειρά δραστηριοτήτων, όπως βιομηχανία, μεταποίηση, γεωργική παραγωγή, ναυτιλία, ποιότητα ζωής (κατοικία, μεταφορές), υπηρεσίες, τουρισμός (λειτουργία ξενοδοχείων) κ.α.
Την τελευταία 15ετία και ιδιαίτερα την περίοδο εφαρμογής του Μνημονίου με τις ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές είχαμε δυσμενείς εξελίξεις που δεν είναι αρκούντως γνωστές στον ελληνικό λαό. Πρόκειται για καταστροφική πορεία που αγγίζει τόσο τον ενεργειακό τομέα όσο τους εργαζόμενους, τις επιχειρήσεις και συνολικά την κοινωνία ελληνική κοινωνία.
Η καταστροφική πορεία.
Για να κατανοήσουμε το μέγεθος των αλλαγών αναφέρουμε ότι την τελευταία 15ετία, η σχέση ανάμεσα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα έχει αντιστραφεί. Ενώ στα τέλη του ΄90 ήταν 80% προς 20% υπέρ του Δημοσίου, σήμερα είναι 20% προς 80% υπέρ του ιδιωτικού. Ειδικότερα την τελευταία 5ετία, είχαμε:
-την εγκατάλειψη κάθε ενεργειακού σχεδιασμού, με συνέπεια την ανορθολογική και επομένως σπάταλη χρήση διαφόρων μορφών ενέργειας. Ο όποιος ενεργειακός σχεδιασμός αντικαταστάθηκε από την αποδοχή από μέρους της κυβέρνησης, των σχεδίων -στόχων των ιδιωτικών συμφερόντων.
-Ριζικές αλλαγές σε εργασιακές σχέσεις με προώθηση ελαστικών μορφών εργασίας, μείωση μισθών και προώθηση της εργασίας μέσω εργολάβων. Την ίδια περίοδο δεν είχαμε καμιά αύξηση της απασχόλησης αν και αναφερόμαστε στον πιο δυναμικό ίσως κλάδο της οικονομίας.
-δυσμενείς επιπτώσεις στην κοινωνία. Η εκτίναξη του κόστους στις τιμές της ενέργειας είχε σαν αποτέλεσμα χιλιάδες νοικοκυρά να γνωρίσουν την ενεργειακή φτώχεια και να ξεπαγιάζουν λόγω του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης.
-την τριχοτόμηση της ΔΕΗ και περαιτέρω ιδιωτικοποίηση ή και άλωση των υπόλοιπων στρατηγικής σημασίας δημόσιων ενεργειακών φορέων.
-Στη διύλιση πετρελαίου και στη εμπορία καυσίμων έχουμε τον πλήρη έλεγχο από δύο ισχυρούς ομίλους (Λάτση,Βαρδινιγιάννη),
-στο Φυσικό Αέριο έχουμε την παράδοση της ΔΕΣΦΑ στους Αζέρους.
-στις ΑΠΕ το σύνολο σχεδόν των μεγάλων εγκαταστάσεων ανήκουν σε μεγάλες κοινοπραξίες ελληνικών και πολυεθνικών επιχειρηματικών ομίλων, όπως: η ΓEK ΤΕΡΝΑ Α.Ε. – Gaz De France Suez, Ρόκας – Ibedrola, Όμιλος ΕΛ.ΠΕ. – EDISON Italy. Δυστυχώς οι ΑΠΕ λειτούργησαν σαν ο πολιορκητικός κριός για την απορύθμιση στην αγορά ενέργειας,
– Οι σταθμοί ηλεκτρικής Ενέργειας από Φυσικό αέριο, ανήκουν κυρίως σε ιδιώτες (ΓEK ΤΕΡΝΑ Α.Ε., ΑΚΤΩΡ – Μπόμπολας, Όμιλος ΕΛ.ΠΕ. – EDISON Italy, ΕΝΕL Ιταλία – Κοπελούζος, EdF France κλπ ).
-Εκκρεμεί η ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ και σχεδιάζεται η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, με τον διαχωρισμό της σε μικρή ΔΕΗ, με τα πλέον σύγχρονα εργοστάσια και παλαιά με τα υπόλοιπα.
-Οι ιδιωτικές επενδύσεις στηρίχτηκαν σε δημόσιες επιχορηγήσεις, σε ποσοστό μέχρι και 40%.
-Η ιδιωτικοποίηση του ενεργειακού τομέα που προωθείται από την Ε.Ε καθιστά από δυσχερή ως αδύνατη την άσκηση εθνικής και δημόσιας ενεργειακής πολιτικής.
-Τέλος στα διεθνή ενεργειακά δίκτυα (αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου από Ρωσία και Ασία προς Ευρώπη) η «επίσημη» Ελλάδα είναι απούσα, υποβαθμίζοντας τη θέση της ενεργειακά και γεωπολιτικά.
Η εναλλακτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ αναγκαία και δυνατή
Απέναντι στην καταστροφική πορεία του ενεργειακού τομέα ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει εθνικό στρατηγικό σχέδιο εξασφάλισης των ενεργειακών αναγκών της χώρας, με ορθολογική αξιοποίηση των εγχώριων ενεργειακών πόρων και την ισότιμη ενεργειακής συνεργασίας με όλες τις χώρες, ιδιαίτερα με τις χώρες της Ευρω-Ασίας και Μέσης Ανατολής. Βασικός «όχημα» της ενεργειακής πολιτική είναι ο δημόσιος ενεργειακός τομέας (ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ, ΕΛΠΕ, ΕΠΑ) με την ανάκτηση του έλεγχου και την εξασφάλιση λειτουργίας σε όφελος της κοινωνίας και της ανάπτυξης:
-με παρεμβάσεις στην τιμολογιακή πολιτική ώστε κανένα φτωχό νοικοκυριό να μην μείνει χωρίς ρεύμα και πετρέλαιο θέρμανσης και ελάφρυνση του βιομηχανικού τιμολογίου ώστε να επιζήσουν επιχειρήσεις και θέσεις εργασίας.
-με αποφασιστικό ρόλου του δημοσίου στον ενεργειακό σχεδιασμό και λειτουργία της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ), ώστε να μην εξυπηρετούνται προνομιακά ισχυροί ιδιωτικοί όμιλοι, αλλά συνολικά η κοινωνία.
-με ορθολογική αξιοποίηση του φυσικού αερίου κυρίως σε άμεση καύση σε βιομηχανίες και κατοικίες
-με προώθηση μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας και σχεδιασμένη αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ),
-με ορθολογική αξιοποίηση υφισταμένων εγχώριων πόρων (πχ λιγνίτες) και ανάπτυξη της έρευνας υδρογονανθράκων που θα επιτρέψει συνεκτιμώντας ποσοτικούς, ποιοτικούς, οικονομικούς και περιβαλλοντικούς παραμέτρους να τους αξιοποιήσουμε ορθολογικά με το μέγιστο δυνατό όφελος για την οικονομία και την κοινωνία.
-με αξιοποίηση της διεθνούς συνεργασίας και συμμετοχής της χώρας με αμοιβαία επωφελείς όρους στα ενεργειακά δίκτυα φυσικού αερίου και πετρελαίου που δημιουργούνται μεταξύ χωρών της ευρω-ασίας, αναβαθμίζοντας την ενεργειακά και γεωπολιτικά.
Τέλος η εναλλακτική ενεργειακή πολιτική, αποτελεί κρίσιμο παράγοντα της παραγωγικής ανασυγκρότησης, για αύξησης της απασχόλησης και του εισοδήματος και της εξασφάλισης ελπιδοφόρας προοπτικής για τον ελληνικό και ιδιαίτερα για τη νέα γενιά.

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized Ετικέτες: ,
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: