Αρχείο

Archive for Αύγουστος 2015

Οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές πτυχές από την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα

Αύγουστος 26, 2015 Σχολιάστε

 

Isrka On Line, συνέντευξη Γιάννη Τόλιου στον Άγγελο Καλοδούκα, μετάδοση 10-17/8/15

 

1. Νομίζω ότι αρχίζοντας τη συνέντευξή μας για την οικονομία και τις επιπτώσεις του 3ου μνημονίου καλό θα ήταν να ξεκινήσουμε από την εκτίμησή σας για τους στόχους αυτού του μνημονίου και πόσο εφικτοί είναι.
Το νέο Μνημόνιο θα επιδεινώσει την κρίση. Στόχο του έχει όπως και τα προηγούμενα τη δήμευση του ελληνικού λαού για την εξυπηρέτηση των δανειστών. Από την άλλη η ρύθμιση του χρέους (απομείωση του ώστε να γίνει βιώσιμο, δηλ. εξοφλήσιμο) παραμένει θολό. Αντίθετα με τα νέα δάνεια το χρέος θα αυξηθεί κατακόρυφα. Ταυτόχρονα οι υφεσιακές πολιτικές που ενέχει το Μνημόνιο (μειώσεις μισθών-συντάξεων, κοινωνικών και αναπτυξιακών δαπανών) θα συρρικνώσουν τη ζήτηση στην αγορά, θα μειώσουν την παραγωγή και θα αυξήσουν την ανεργία και τα νέα λουκέτα επιχειρήσεων, κά. Η παραμονή της χώρας στο ευρώ με τέτοιες θυσίες είναι βαρύ τίμημα. Ουδέποτε θέση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν παραμονή στην ευρωζώνη «πάση θυσία». Τέλος οι μακροχρόνιες αυστηρές δεσμεύσεις που συνοδεύουν το Μνημόνιο σημαίνουν κατάργηση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας.
2. Θα ήθελα να μας πείτε μετά από 5 χρόνια διαδοχικών μνημονίων ποιες ήταν οι επιπτώσεις τους στην ελληνική οικονομία. Δεν μιλώ μόνο για το ΑΕΠ αλλά ουσιαστικά για το ποια είναι η διάρθρωση σήμερα της ελληνικής οικονομίας.
Τα Μνημόνια επέφεραν βαριά πλήγματα στην ελληνική οικονομία και κοινωνία. Εκτός από τη συρρίκνωση του ΑΕΠ πάνω από 25%, είχαμε επιταχυνόμενη παραγωγική αποδιάρθρωση (αγροτικός τομέας στο ΑΕΠ 3-4%, ο βιομηχανικός 8-9%, οι κατασκευές μειώθηκαν πάνω από μισό, κλπ). Η ανεργία πήρε εκρηκτικές διαστάσεις, ενώ τα λουκέτα έφθασαν τις 300.000, κυρίως ΜμΕ. Τα αυξανόμενα «κόκκινα δάνεια» (στεγαστικά και επιχειρηματικά), προοιωνίζουν μεγάλης κλίμακας πλειστηριασμούς κατοικιών και χιλιάδες νέα λουκέτα, ιδιαίτερα μετά την αλλαγή του κώδικα πολιτικής δικονομίας που προβλέπει εκκαθάριση σε όφελος των τραπεζών. Αυτή η κατάσταση δεν προοιωνίζει κανένα μέλλον για την ελληνική οικονομία και την κοινωνία, ιδιαίτερα για τη νέα γενιά. Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized

Αντιδημοκρατική διολίσθηση και η ….τελευταία ελπίδα

Αύγουστος 26, 2015 Σχολιάστε

του Γιάννη Τόλιου, μέλους της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Η κυβέρνηση προκειμένου για να περάσει το νέο Μνημόνιο στη Βουλή με τις λιγότερες λαϊκές αντιδράσεις, καταφεύγει δυστυχώς σε ολισθηρούς αντιδημοκρατικούς δρόμους, που ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα, είχε καταδικάσει κατ’ επανάληψη στο παρελθόν. Παραμονές δεκαπενταύγουστου προωθεί την υπογραφή συμφωνίας για νέο Μνημόνιο με διαδικασίες fast truck (συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή εντός μιας ημέρας). Στις επόμενες ημέρες έγκριση της από το Eurogroup και από άλλα κοινοβούλια κυρίως το γερμανικό (!) ώστε να να πάρουμε προκαταβολή ως τις 20 Αυγούστου για εξόφληση ομολόγου της ΕΚΤ. Αμέσως μετά προκήρυξη εκλογών για μέσα Σεπτέμβρη ….εκτός κι εάν οι «θεσμοί» έχουν αντίρρηση. Είναι χαρακτηριστικό, σύμφωνα με διαρροές κύκλων του Μαξίμου (Real News 9.8.15), ότι η κυβέρνηση υιοθετεί πλήρως τις πρακτικές του εκλογικού αιφνιδιασμού, που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταδικάσει στο παρελθόν ως αντιδημοκρατικές, υιοθετώντας το δόγμα ότι «οι αποφάσεις για τις εκλογές δεν προαναγγέλλονται».!!
Για να σταθούμε λίγο στο ζήτημα.! Γιατί άραγε; Ποιόν επιδιώκει να αιφνιδιάσει, όταν μάλιστα θεωρεί ότι έκανε σωστές, λογικές και φιλολαϊκές επιλογές; Είναι προφανές ότι στόχος της κυβέρνησης είναι η υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου αποκλειστικά και μόνο για να παραμείνει στην εξουσία, αποφεύγοντας την ουσιαστική ενημέρωση του λαού, για το περιεχόμενο των νέων συμφωνιών και τις επώδυνες δεσμεύσεις του νέου Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης στην οικονομία και κοινωνία. Ειδικότερα επιδιώκει να αποδυναμώσει την εμβέλεια της κριτικής που ασκεί η «Αριστερή Πλατφόρμα» και να θέσει εκτός «λίστας» χωρίς ουσιαστικά περιθώρια αντίδρασης τους βουλευτές που δεν θα ψηφίσουν Μνημόνιο.
Το κρισιμότερο ωστόσο ερώτημα παραμένει από την κυβέρνηση αναπάντητο. Πιστεύει ότι ακόμα και αν πετύχει με εκλογικό αιφνιδιασμό την κοινοβουλευτική πλειοψηφία μπορεί να μακροημερεύσει; Αξίζει να θυμίσουμε ότι το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του Οκτώβρη 2009 πήρε 42% και 164 βουλευτές, ενώ σήμερα αν γίνουν εκλογές είναι ζήτημα αν θα εκπροσωπηθεί στη Βουλή.!! Αν ο ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόσει μνημονιακές πολιτικές ο κύκλος του θα είναι βραχύτερος και ταυτόχρονα θα είναι ο ….πρωταγωνιστικής της «αριστερής παρένθεσης».
Τα ερωτήματα δυστυχώς είναι αμείλικτα ιδιαίτερα στο οικονομικό πεδίο. Μπορεί να επιτευχθεί επανεκκίνηση της οικονομίας με υφεσιακές πολιτικές που όπως αποδείχτηκαν μειώνουν την παραγωγή και αυξάνουν την ανεργία; Μπορεί να προχωρήσει η παραγωγική ανασυγκρότηση χωρίς ουσιαστική απομείωση του χρέους το οποίο με το νέο δάνειο θα προσεγγίσει τα 400 δις και σε ποσοστά ΑΕΠ τα 225% σε σχέση με 120% που ήταν πριν μπούμε στα Μνημόνια; Μπορεί να μιλάμε για αριστερή διακυβέρνηση με συνεχή μείωση μισθών και συντάξεων, υποβάθμιση κοινωνικών δαπανών, κατάργηση θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων, πολιτική ιδιωτικοποιήσεων και λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας και ουσιαστική κατάργηση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας; Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized

Η «συγκολλητική ουσία» της ενότητας του ΣΥΡΙΖΑ

Αύγουστος 26, 2015 Σχολιάστε

του Γιάννη Τόλιου, μέλους της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Την τελευταία περίοδο, ως ελληνικός λαός και ΣΥΡΙΖΑ, βιώνουμε καταιγιστικές εξελίξεις, δυστυχώς σε αρνητική κατεύθυνση, αντί της «θετικής» που προσδοκούσαμε με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών της 25ης Γενάρη και του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου ’15. Η υπογραφή μιας επαχθούς συμφωνίας, προϊόν πιέσεων και εκβιασμών των «θεσμών» (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ) και η προοπτική υπογραφής στο εγγύς μέλλον ενός νέου Μνημονίου χειρότερου από τα προηγούμενα, δεν προοιωνίζει κανένα καλό για τη χώρα και τον ελληνικό λαό. Το στοιχειώδες για την κυβέρνηση και ειδικά το ΣΥΡΙΖΑ, είναι να βγάλει τα αναγκαία συμπεράσματα της αποτυχημένης συμφωνίας, ώστε να κινηθεί στο άμεσο μέλλον με μεγαλύτερη «σοφία» και στόχο την αποτροπή των επώδυνων δεσμεύσεων και διόρθωση (ανατροπή) τους στο συντομότερο δυνατόν.
Η βαθύτερη αιτία της αποτυχίας
Η επώδυνη συμφωνία που αναγκάστηκε να υπογράψει η ελληνική κυβέρνηση δεν ήταν μόνο προϊόν της σκληρής και εχθρικής στάσης των «θεσμών», απέναντι στην Ελλάδα και τον ελληνικό λαό, ούτε επίσης των υποκειμενικών αδυναμιών της διαπραγματευτικής ομάδας και του λεγόμενου «οικονομικού επιτελείου». Η αποτυχία οφείλεται κυρίως στη λαθεμένη στρατηγική διαπραγμάτευσης, προϊόν ψευδαισθήσεων και ιδεοληψιών της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, για τον χαρακτήρα των κυρίαρχων σχέσεων της ευρωζώνης (σχέσεις ισχύος, ανταγωνισμού και ταξικών επιλογών). Η κούφια φιλολογία περί «πανευρωπαϊκής ρύθμισης χρέους», περί «Ευρώπης της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας», περί «κοινού μετώπου των χωρών του Νότου», περί «αποφυγής μονομερών ενεργειών», περί «σκληρών διαπραγματεύσεων» στα λόγια, κά, κατακρημνίστηκαν στα παγωμένα νερά των ωμών εκβιασμών, της αλαζονείας, των τοκογλυφικών συμφερόντων και της απύθμενης υποκρισίας των «θεσμών» και υπερεθνικών ελίτ.
Ωστόσο η «άνευ όρων παράδοση» μπορούσε να αποφευχθεί αν χρησιμοποιούσαμε όλους του μοχλούς πίεσης και ειδικότερα το όπλο της «αθέτησης πληρωμής» τόκων και χρεολυσίων ή τουλάχιστον την αναστολή πληρωμής τους (moratorium) για μερικά χρόνια, προκειμένου να χαλαρώσει η θηλιά στον ελληνικό λαό, να γίνει επανεκκίνηση της οικονομίας και μετέπειτα με διαπραγμάτευση να καταστεί το χρέος βιώσιμο (εξοφλήσιμο). Δυστυχώς αυτή η επιλογή, που προτεινόταν επίμονα από το «Αριστερό Ρεύμα» και πολλούς αναλυτές, εντός και εκτός της χώρας τα τελευταία χρόνια, η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αρνούνταν σταθερά να υιοθετήσει, γιατί δεν ήθελε στην ουσία να βρεθεί μπροστά στο δίλημμα «ευρώ ή δραχμή», ή ορθότερα «παραμονή ή αποδέσμευση» από την ευρωζώνη. Στην πράξη ακολούθησε το δόγμα «πάση θυσία» εντός της ευρωζώνης, παρ’ ότι η επίσημη θέση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν προσπάθεια για λύση εντός της ευρωζώνης, αλλά χωρίς να φθάσουμε να θυσιάσουμε τον ελληνικό λαό χάριν της ευρωζώνης (συνοπτικότερη διατύπωση της συνεδριακής απόφασης του ΣΥΡΙΖΑ «καμιά θυσία για το ευρώ»).!
Στα πλαίσια ακριβώς αυτής της αντίληψης, ότι δηλαδή ήταν εφικτή μια αριστερή πολιτική για το χρέος και την προοδευτική έξοδο από την κρίση εντός της ευρωζώνης, η ηγετική ομάδα αρνήθηκε επίμονα να δεχτεί οποιαδήποτε ιδέα προετοιμασίας (το λεγόμενο Plan B), σε περίπτωση που οι «θεσμοί» απέρριπταν τις ελληνικές αξιώσεις, όπως και έγινε. Πρόκειται για μια «στρατηγική» με έντονα τα στοιχεία της «βαρείας αμέλειας» που θα έχει οδυνηρές συνέπειες στον ελληνικό λαό αν η συμφωνία εφαρμοστεί. Εκ των υστέρων η ηγετική ομάδα προσπαθεί να συγκαλύψει τις ευθύνες της προβάλλοντας ως δικαιολογία ότι «κάναμε λάθος εκτίμηση», είτε ότι εκείνοι που υποστήριζαν τη λύση της εξόδου δεν την είχαν επεξεργαστεί δεόντως.! Εδώ ισχύει το γνωστό ότι «εκεί που μας χρωστάγανε, θέλουν τώρα να μας πάρουν και το βόδι».!
Εξασφάλιση ενότητας του ΣΥΡΙΖΑ
Μπροστά στην ριζική στροφή της επίσημης πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, μεγάλο μέρος των βουλευτών, κεντρικών στελεχών και μελών του κόμματος, εκφράζουν την αντίθεση τους, που εκφράστηκε ιδιαίτερα έντονα με την επιστολή αποδοκιμασίας 109 μελών της ΚΕ σε σύνολο 201. Με φόντο την υπογραφή ενός νέου Μνημονίου εντός του Αυγούστου, η αντίθεση αυτή θα ενταθεί. Είναι εύλογη η ανησυχία απλών μελών και φίλων για τη συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ. Η πρόσφατη σύνοδος της ΚΕ (30.7.15), έδωσε όλο το φάσμα των απόψεων και προβληματισμών για το μέλλον του και το μέλλον της κυβέρνησης. Απ’ όλες τις πλευρές καταγράφηκαν ανησυχίες για την ενότητα των γραμμών του με διαφορετικά σκεπτικά. Ωστόσο το κρίσιμο ερώτημα είναι στη βάση ποιάς πολιτικής γραμμής, ποιάς «συγκολλητικής ουσίας» μπορεί να διασφαλιστεί η ενότητα του; Η απάντηση είναι πιστεύουμε προφανής. Στη βάση των αντιμνημονιακών επιλογών και αριστερών προγραμματικών θέσεων. Η συνοχή δεν μπορεί να εξασφαλιστεί ούτε με «ευχές», αλλά ούτε και με «κατάρες». Ακόμα και αν προσωρινά αποτραπεί η διάρρηξη των γραμμών του, δεν εξασφαλίζεται η συνοχή του στο μέλλον. Το παράδειγμα του ΠΑΣΟΚ, το οποίο στις εκλογές 2009 πήρε 42% και 165 έδρες, σε πέντε χρόνια φυλλορόησε με αποτέλεσμα σήμερα αν γίνουν εκλογές μετά βίας θα εξασφαλίσει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση,. Η εξέλιξη του ΠΑΣΟΚ αποτελεί τον καθρέπτη του μέλλοντος του ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα σε συντομότερο διάστημα, διότι οι μνημονιακές πολιτικές θα εντείνουν την ύφεση και δεν ανέχονται αριστερές ευαισθησίες, πολύ περισσότερο που η σκληρή εποπτεία της «τερατο-τρόϊκα» (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ-ESM) δεν αφήνει περιθώρια αριστερών μέτρων.
Θα ρωτήσει κάποιος: Και η πρόσφατη συμφωνία που υπέγραψε με τους «θεσμούς», τι γίνεται; Μπορούμε να απεγκλωβιστούμε; Ασφαλώς και μπορούμε πριν μάλιστα υπογραφεί το νέο Μνημόνιο. Όμως χρειάζεται πολιτική βούληση και έγκαιρος σχεδιασμός των επόμενων βημάτων. Πρώτον, αναστολή πληρωμής των τοκοχρεολυσίων με επίκληση της αρχής «κατάσταση ανάγκης» (state of necessity) του ΟΗΕ. Δεύτερον, προετοιμασία για έξοδο από την ευρωζώνη με εκτύπωση νέου χαρτονομίσματος. Τρίτον δημόσιος και κοινωνικός έλεγχος των τραπεζών και Τράπεζας Ελλάδος. Τέταρτον, άμεσα μέτρα επανεκκίνησης της οικονομίας και αύξηση της απασχόλησης με παροχή ρευστότητας από τις τράπεζες και εκτεταμένες δημόσιες επενδύσεις. Πέμπτον, κατάργηση της λιτότητας και τόνωση της λαϊκής κατανάλωσης, αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων της ισότιμης οικονομικής συνεργασίας με όλες τις χώρες κά. Η συγκεκριμένη δέσμη μέτρων, ανοίγει νέους ορίζοντες και αισιόδοξες προοπτικές για γρήγορη ανάπτυξη και προοδευτική έξοδο της οικονομίας από την κρίση.
Από την άλλη το συγκεκριμένο πλαίσιο μπορεί να εμπνεύσει αγωνιστικά τον ελληνικό λαό και τη νεολαία και το κίνημα αλληλεγγύης των ευρωπαϊκών λαών. Να ενισχύσει τη συμπαράταξη ευρύτερων κοινωνικών δυνάμεων στην εφαρμογή του. Να διευκολύνει τη συσπείρωση αριστερών, ριζοσπαστικών και προοδευτικών κινημάτων και την ενίσχυση του μετώπου αντίστασης στις επιθέσεις εγχώριων και υπερεθνικών εκπροσώπων του χρηματιστικού κεφαλαίου. Τέλος εκτός από την τιμή της Αριστεράς, θα κρατήσει ζωντανά τα οράματα της, τιμώντας τις θυσίες χιλιάδων αγωνιστών που με τις ιδέες και αγώνες τους, αποτελούν πηγή έμπνευσης της νέας γενιάς για ένα καλύτερο και ελπιδοφόρο μέλλον.

(Αύγουστος 2015)

Κατηγορίες:Uncategorized

Ο σεβασμός της λαϊκής βούλησης αποτελεί συνταγματική επιταγή

Αύγουστος 24, 2015 Σχολιάστε

του Γιάννη Τόλιου*
Το δημοψήφισμα ήταν μια μεγάλη στιγμή της άμεσης δημοκρατίας και μια ύψιστη τιμή στην πνευματική κληρονομιά του ελληνικού λαού. Η σημασία του δεν αφορά μόνο τη διαδικασία, αλλά κυρίως στην ουσία της επιλογής. Δημοκρατία σημαίνει ο δήμος «κρατεί», δηλαδή ελεύθερα βούλεται και αποφασίζει. Ο σεβασμός του αποτελέσματος αποτελεί Συνταγματική επιταγή.
Τι ακριβώς αποφάσισε η μεγάλη πλειοψηφία ο ελληνικός λαός; Ότι δεν δέχεται στις προτάσεις των «θεσμών» (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ); Τι πρότειναν οι θεσμοί; Μείωση μισθών στο δημόσιο, πάγωμα συντάξεων ως το 2021, αύξηση φόρων ιδιαίτερα ΦΠΑ, κατάργηση εκπτώσεων φόρων στους αγρότες, περικοπές επιδομάτων πρόνοιας και ΕΚΑΣ, νομοθέτηση ομαδικών απολύσεων, ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στα επικουρικά ταμεία, εφαρμογή μεταρρυθμιστικού νόμου στο ασφαλιστικό 3863/2010, αύξηση κρατήσεων για υγειονομική περίθαλψη, μη επιβολή εισφοράς 12% σε κέρδη άνω των 500.000, επιβολή προκαταβολής φόρου στις ατομικές επιχειρήσεις, πλήρης εφαρμογή «εργαλειοθήκης» ΟΟΣΑ, ιδιωτικοποιήσεις, κά. Αντίθετα στο μεγάλο θέμα του χρέους υπήρχε αόριστη αναφορά για εξέταση του το φθινόπωρο, ενώ απουσίαζαν αναφορες στην ανάπτυξη, απασχόληση, παροχή ρευστότητας στην οικονομία, κά.
Τι έφερε στο προσκήνιο το δημοψήφισμα;
Εκτός από το ερώτημα απόρριψης ή αποδοχής των μέτρων, το δημοψήφισμα έφερε στο προσκήνιο και άλλα στοιχεία της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Αποκαλύφθηκε η προκλητική συμπεριφορά των βαρόνων των media και η ανάγκη ουσιαστικού ελέγχου της ασυδοσία τους. Αποκαλύφθηκαν οι μονομερείς ενέργειες και εκβιαστικές πρακτικές της ΕΚΤ και των «θεσμών», καθώς και οι αρνητικές συνέπειες της απώλειας του εθνικού ελέγχου στην Τράπεζα Ελλάδος και της νομισματικής πολιτικής. Τέλος αποκαλύφθηκε για μια ακόμα φορά η εθελοδουλία των εγχώριας οικονομικής ελίτ προς τους δανειστές και η πολιτική της «πάση θυσία» παραμονής στην ευρωζώνη από τις πολιτικές δυνάμεις του «μνημονιακού τόξου» (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι). Ωστόσο το δημοψήφισμα έδωσε σαφή απάντηση στο τελευταίο ζήτημα. Επιδίωξη μεν λύσης εντός της ευρωζώνης, αλλά όχι «πάση θυσία στο ευρώ». Απομείωση χρέους, μέτρα επανεκκίνησης της οικονομίας, κά. Η προσπάθεια αλλοίωσης του αποτελέσματος και πολύ περισσότερο η αγνόηση της επιλογής του ελληνικού λαού, αποτελεί στην πράξη παραχάραξη της βούλησης του.!
Η διαφαινόμενη συμφωνία, αντίθετη στη λαϊκή βούληση
Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν ένα «ράπισμα» στ «διαπλεκόμενα συμφέροντα» και τους υπερεθνικούς «θεσμούς» (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ). Ωστόσο δεν κατάθεσαν τα όπλα για την επιβολή μνημονιακών μέτρων και για «αριστερή παρένθεση». Κάτω από τις ομολογουμένως σκληρές πιέσεις των θεσμών, η κυβέρνηση δεν πρέπει να ταλαντευθεί στην τελική της επιλογή. Να μη συναινέσει στην εφαρμογή ενός νέου «Μνημονίου» και νέων δανειακών υποχρεώσεων στον ελληνικό λαό.
Ακόμα κι αν οι «θεσμοί» επιβάλλουν το «Grexit», δεν αποτελεί καταστροφή, αλλά ένα δρόμο με βραχυπρόθεσμες μεν δυσκολίες, αλλά με πολύ ελπιδοφόρες προοπτικές. Υπάρχουν λύσεις αντιμετώπισης των προσωρινών δυσκολιών, τόσο με ενεργοποίηση δυνάμεων εντός της χώρας όσο και αξιοποίησης της διεθνούς συνεργασίας. Και μόνο την άρνηση καταβολής των τοκοχρεολυσίων, ως το Σεπτέμβρη 2015 να σκεφτούμε, έχουμε στη διάθεση μας 13 δις και δεν υπάρχει επείγουσα ανάγκη δανεισμού. Όσον αφορά τα επόμενα χρόνια το ύψος των τοκοχρεολυσίων ως το 2020 φθάνουν κατ’ έτος περί τα 15 δις, ενώ από το 2021 και μετά, ξεπερνούν τα 30 δις. Με την αναστολή πληρωμής τοκοχρεολυσίων, λύνουμε προσωρινά την άμεση χρηματοδοτική πίεση και εξοικονομούμε πόρους για επανεκκίνηση της οικονομίας, ενώ ταυτόχρονα διαπραγματευόμαστε με τους πιστωτές από καλύτερη θέση τη τελική ρύθμιση του χρέους. Επί πλέον ξαναπαίρνουμε στα χέρια μας βασικά εργαλεία χάραξης οικονομικής πολιτικής (συναλλαγματικής, δημοσιονομικής, πιστωτικής, αναπτυξιακής, κά), διασφαλίζοντας την λαϊκή κυριαρχία και αξιοπρέπεια του λαού μας και δίνοντας μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας στους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς.
Η υποταγή στους εκβιασμούς των «θεσμών» και των εγχώριων υπηρετών τους, θα επιφέρουν σε νέα δεινά στο λαό. Το «πακέτο» μέτρων που είδαν το φως της δημοσιότητας, κινείται στις απαιτήσεις των «θεσμών». Εκτός από κοινωνικά επαχθεί, είναι ταυτόχρονα και υφεσιακά, με ότι αυτό συνεπάγεται στην παραγωγή, απασχόληση, εισόδημα κά. Παρ’ ότι δεν είναι στις προθέσεις, ούτε στη φύση της σημερινής κυβέρνησης, η εφαρμογή τέτοιων μέτρων, δεν μπορούν ωστόσο να εξωραϊστούν από κάποια δευτερεύουσες μικροβελτιώσεις για ανακούφιση των πληγών. Ταυτόχρονα η αριστερή αξιοπιστία του ΣΥΡΙΖΑ θα τρωθεί ανεπανόρθωτα και θα επιταχυνθούν οι διαδικασίες της «αριστερής παρένθεσης». Η κυβέρνηση και η Κοινοβουλευτική Ομάδα, πρέπει να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και παρά τις όντως δύσκολες συνθήκες που βρισκόμαστε, να μην υποκύψουν στις πιέσεις και τους εκβιασμούς, αλλά να σεβαστούν τη λαϊκή ετυμηγορία και στηριγμένοι στις αστείρευτες δυνάμεις του λαού, να ανοίξουν νέους δρόμους και προοπτικές, ιδιαίτερα για τη νέα γενιά.
*Ο Γιάννης Τόλιος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ

(Ιούλιος 2015)

Κατηγορίες:Uncategorized

ΕΓΧΩΡΙΑ ΕΛΙΤ ΚΑΙ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟΙ «ΘΕΣΜΟΙ» ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ ΝΕΑ «ΙΟΥΛΙΑΝΑ». ΜΕ ΤΟ ΟΧΙ ΦΡΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ!

Αύγουστος 24, 2015 Σχολιάστε

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*

 
Για όσους έχουν μνήμες από τα «Ιουλιανά» του ’65, αλλά και για όσους διαβάζουν ιστορία, θα συμφωνήσουν ότι βιώνουμε γεγονότα που έχουν πολλές ομοιότητες. Τι έγινε τότε; Η εκλεγμένη κυβέρνηση της «Ένωσης Κέντρου» με πρωθυπουργό το Γεώργιο Παπανδρέου, επεχείρησε κάποιες προοδευτικές για την εποχή αλλαγές. Ωστόσο αντιμετώπισε υπονομευτικές ενέργειες από Παλάτι, Δεξιά και Αμερικανούς, με αποτέλεσμα την ανατροπή της χρησιμοποιώντας ως μοχλό την «αποστασία» βουλευτών.
Σήμερα σε άλλες συνθήκες, επιχειρείται η ανατροπή της κυβέρνησης συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από τις δυνάμεις του «μνημονιακού τόξου» (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι) και της εγχώριας οικονομικής ελίτ, σε συνεργασία με τους υπερεθνικούς «θεσμούς» (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ), χρησιμοποιώντας ως μοχλό τη διακοπή ρευστότητας στις τράπεζες από τους «θεσμούς» (ΕΚΤ) και τη συστηματική παραπληροφόρηση και εκφοβισμό του λαού από τους βαρόνους των Media.
Κεντρικός στόχος η ανατροπή της φιλολαϊκής κυβέρνησης, η καταπάτηση της λαϊκής βούλησης και η επιβολή αντιλαϊκών μέτρων σε όφελος της χρηματιστικής ελίτ, σε Ελλάδα και ευρωζώνη.
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ ΣΤΟ «ΝΑΙ»
Κύριο προπαγανδιστικό όπλο των θιασωτών του «Ναι» είναι το παραπλανητικό δίλημμα «ευρώ-δραχμή» και η αφηρημένη θεώρηση «Ευρώπη» και «ευρώ». Προσπαθούν να κρύψουν την εμπειρία της 5ετίας από την εφαρμογή των Μνημονίων, καθώς και την επιβολή σκληρότερων μέτρων που απαιτούν οι «θεσμοί» σε περίπτωση υπερ-ψήφισης του «Ναι». Η επιλογή κάθε ψηφοφόρου και του λαού συνολικά στο δημοψήφισμα της Κυριακής, είναι κρίσιμη για τρεις κυρίως λόγους.
Α) Από οικονομική άποψη, το κεφαλαιώδες ερώτημα είναι αν θα συνεχιστεί η πολιτική της λιτότητας που εκτός από κοινωνικά «επαχθής» (περικοπές μισθών, συντάξεων, αύξηση φόρων, περικοπές κοινωνικών δαπανών, κά), είναι και υφεσιακή, που σημαίνει παραπέρα αύξηση της ανεργίας, παραγωγική αποψίλωση, πολλαπλάσια λουκέτα μικροεπιχειρήσεων κά. Κατά συνέπεια οι μισθωτοί, συνταξιούχοι, αγρότες, μικροεπιχειρηματίες, νεολαία, άνεργοι κά, με το να ψηφίσουν «Ναι», δεν έχουν καμιά ελπίδα βελτίωσης της ζωής τους στο νεοφιλελεύθερο «παγετώνα» που θα ακολουθήσει αμέσως μετά τις εκλογές και τις επόμενες δεκαετίες.!
Β) Από πολιτική άποψη, στόχος της «εγχώριας τρόϊκας» και των υπερεθνικών θεσμών είναι η ανατροπή της σημερινής κυβέρνησης, πετυχαίνοντας την «αριστερή παρένθεση» και αποτρέποντας την μετάδοση του «ελληνικού παραδείγματος» σε άλλες χώρες της περιφέρειας της ευρωζώνης (Ισπανία, Πορτογαλία κά). Ωστόσο η αμφισβήτηση του δημοψηφίσματος, δηλαδή του δικαιώματος απόφασης του λαού σε επιλογές που αφορούν το μέλλον του, αποκαλύπτεται το βάθος των αντιδραστικών ιδεών και πρακτικών, μαζί και την υποκρισία των δυνάμεων του «Ναι» όταν μιλούν περί δημοκρατίας, ελευθερίας, δικαιωμάτων, κά. Στην ουσία κάθε ανοχή στο «Ναι» οδηγεί σε απαλλοτρίωση του δικαιώματος απόφασης και διευκολύνει την εφαρμογή αυταρχικών μέτρων στις λαϊκές αντιδράσεις που αναπόφευκτα θα γεννήσουν. Το «Ναι» το ζήσαμε και είδαμε τα αποτελέσματα του. Μόνο το ΟΧΙ αποτελεί ουσιαστικό φραγμό στον αυταρχισμό, στην καταπάτηση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας και θεμελιωδών δικαιωμάτων.
Γ) Τέλος από πλευράς «ευρωπαϊκού γίγνεσθαι», το «Ναι» θα δικαιώσει τις ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές που οικοδομείται η «Ευρώπη» από τις κυρίαρχες ελίτ των Βρυξελών και του Βερολίνο. Μια τέτοια «ενοποίηση», δεν έχει σχέση με την ισότιμη συνεργασία, την οικονομική σύγκλιση και κοινωνική συνοχή και πολύ περισσότερο με την Ευρώπη των λαών και εργαζόμενων και της σοσιαλιστικής προοπτικής. Ένα ισχυρό ΟΧΙ θα αποτελέσει μήνυμα αντίστασης και ταυτόχρονα ενίσχυσης των δυνάμεων που οραματίζονται μια Ευρώπη της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, της ειρήνης κά.
ΜΕΤΑ ΤΟ ΟΧΙ ΤΙ;
Ένα ισχυρό ΟΧΙ δημιουργεί νέα δεδομένα, τόσο άμεσα όσο και μακροπρόθεσμα. Κατ’ αρχήν διευκολύνει αντικειμενικά τη διαπραγμάτευση για μια βιώσιμη λύση στο χρέος (διαγραφή μέρους, όροι αποπληρωμής κά), ενώ ταυτόχρονα επιφέρει εξοικονόμηση πόρων για τη στήριξη της παραγωγικής ανασυγκρότησης και σταδιακής μείωση της ανεργίας. Με το ΟΧΙ θωρακίζονται επίσης τα λαϊκά στρώματα από την παραπέρα υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου, ενώ ο ελληνικός λαός ξανακερδίζει την αξιοπρέπεια και την αυτοεκτίμηση του από τον χλευασμό των ξένων ελίτ. Ταυτόχρονα διευκολύνει τους αγώνες των άλλων λαών της ευρωζώνη για αποτίναξη των μνημονιακών πολιτικών και άνοιγμα ελπιδοφόρων δρόμων στο μέλλον.
Πριν κλείσουμε το σύντομο σημείωμα να σημειώσουμε κάτι. Οι δυνάμεις που πρωταγωνιστούν για το ΟΧΙ δεν είναι απλά όσοι υποστηρίζουν το ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ. Αντικειμενικά είναι τα εκατομμύρια των εργαζόμενων και απομάχων της δουλειάς. Είναι ο κύριος όγκος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των αγροτών που συνθλίβεται από την κρίση και με το «Ναι» δεν έχουν μέλλον παρά τη δημαγωγία και ψέματα των εκπροσώπων τους στις κορυφαίες συνδικαλιστικές οργανώσεις (ΓΣΕΒΕ, ΠΑΣΕΓΕΣ, ΕΣΕΕ, με συνακόλουθη τη θλιβερή ηγεσία της ΓΣΕΕ). Είναι οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι νέοι και ιδιαίτερα χιλιάδες νέοι επιστήμονες που αντιμετωπίζουν το σκληρό δίλημμα να εγκαταλείψουν τη χώρα. Είναι οι νοικοκυρές που βιώνουν με άλλους όρους τις συνέπειες της κρίσης στην οικογένεια και των μνημονιακών μέτρων. Όλος αυτός ο κόσμος μπορεί να δώσει μια ισχυρή απάντηση ότι θέλει και είναι αποφασισμένος να ζήσει με τιμή και αξιοπρέπεια.
Η Ελλάδα και ο λαός της αξίζει ένα καλύτερο μέλλον. Αποφασιστικά ως την Κυριακή το βράδυ, πριν κλείσουν οι κάλπες, να περάσουμε το μήνυμα ότι το μέλλον βρίσκεται στην απόρριψη των προτάσεων υποδούλωσης του λαού στους υπερεθνικούς «θεσμούς» και την εγχώρια ελίτ.

 
* O Γιάννης Τόλιος είναι μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

 
Πέμπτη 2 Ιουλίου 2015

 

Κατηγορίες:Uncategorized

Η επανεκκίνηση της Ελληνικής Βιομηχανίας: Οι παράμετροι της Παραγωγικής Ανασυγκρότησης

Αύγουστος 24, 2015 Σχολιάστε

 

Ομιλία του Γιάννη Τόλιου, Γ.Γ.Βιομηχανίας του ΥΠΑΠΕΝ, στον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος

Θεσσαλονίκη, 26 Ιουνίου 2015

Κύριε πρόεδρε, Κυρίες και Κύριοι
Θα ήθελα να ευχαριστήσω το ΣΒΒΕ για την πρόσκληση συμμετοχής στη σημερινή πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση και να ευχηθώ εξ’ αρχής καλή επιτυχία στις εργασίες της.
Η εκδήλωση σας έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή. Η χώρα προσπαθεί να συνέλθει από μια βαθιά και μακροχρόνια κρίση, η οποία έχει οδυνηρές συνέπειες στον ελληνικό λαό και συνολικά στην οικονομία. Οι υφεσιακές πολιτικές που εφαρμόστηκαν την τελευταία πενταετία, με κυρίαρχα χαρακτηριστικά τη βίαιη συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων, την εκρηκτική ανεργία, την αναποτελεσματική λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, τα χιλιάδες «λουκέτα» επιχειρήσεων, τη σοβαρή συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης και τη μείωση του εθνικού εισοδήματος, εντείνουν τα κρισιακά αδιέξοδα της ελληνικής κοινωνίας.
Η σημερινή κυβέρνηση καλείται να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα στην οικονομία, να προχωρήσει στην επανεκκίνηση και στην ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της χώρας. Μιλάμε για μια νέα αρχή που χρειάζεται να επαναπροσδιοριστούν τα χαρακτηριστικά της ανάπτυξης, έχοντας ως αφετηρία την ενίσχυση της «ενεργού ζήτησης», καταναλωτικής και επενδυτικής, ιδιωτικής και δημόσιας. Σε αυτόν τον δρόμο η βαριά σκιά του χρέους, οι πιέσεις και εκβιασμοί των υπερεθνικών «θεσμών», δημιουργούν μεγάλες δυσκολίες.
Και σε αυτό το σημείο επιτρέψτε μου επί τη ευκαιρία να σημειώσω τα εξής. Δεν κατανοώ τις επικλήσεις πολιτικών και κοινωνικών φορέων στην κυβέρνηση, να υπογράψει άμεσα ότι μας ζητούν οι «θεσμοί, στο όνομα ότι δεν αντέχει άλλο η οικονομία. Όμως αυτό δεν κάναμε τα τελευταία πέντε χρόνια; Πιστεύει κανείς ότι με συνέχιση των υφεσιακών πολιτικών θα βγούμε από την κρίση; Πιστεύει κανείς ότι χωρίς ρύθμιση του χρέους μπορεί να πραγματοποιηθεί ουσιαστική επανεκκίνηση της οικονομίας και η παραγωγική ανασυγκρότηση; Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized

Ομιλία στον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας

Αύγουστος 24, 2015 Σχολιάστε

 

του Γιάννη Τόλιου, Γ.Γ.Βιομηχανίας του ΥΠΑΠΕΝ

Πάτρα, 6 Ιουνίου 2015

 

Κυρίες και Κύριοι.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά για την πρόσκλησή χαιρετισμού, στην ετήσια Συνέλευση του Συνδέσμου σας, του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας.
H Συνέλευση σας έρχεται σε μία κρίσιμη στιγμή όπου η χώρα προσπαθεί να συνέλθει από μια βαθιά και μακροχρόνια ύφεση, η οποία έχει οδυνηρές συνέπειες στον ελληνικό λαό, καθώς και στην οικονομία Οι πολιτικές των μνημονίων, που εφαρμόστηκαν την τελευταία πενταετία με κυρίαρχα χαρακτηριστικά τη βίαιη συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων, της αναποτελεσματικής λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος, τα χιλιάδες «λουκέτα» επιχειρήσεων, τη δραστική συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης και τη μείωση του εθνικού εισοδήματος, εντείνουν τα κρισιακά αδιέξοδα της ελληνικής κοινωνίας.
Η σημερινή κυβέρνηση καλείται να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα για την οικονομία, να προχωρήσει στην επανεκκίνηση της και σε ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης. Μιλάμε για μια νέα αρχή που χρειάζεται να επαναπροσδιοριστούν τα χαρακτηριστικά της ανάπτυξης, έχοντας ως αφετηρία την ισχυρή ενίσχυση της «ενεργού ζήτησης», καταναλωτικής και επενδυτικής, ιδιωτικής και δημόσιας. Σε αυτόν τον δρόμο τα συσσωρευμένα αδιέξοδα των επιλογών της τελευταίας πενταετίας, η βαριά σκιά του χρέους και η στάση των υπερεθνικών «θεσμών», δημιουργούν μεγάλες δυσκολίες. Όμως η ελληνική κοινωνία πρέπει να επιβιώσει και θα το πετύχει, θέτοντας στο επίκεντρο τις κοινωνικές ανάγκες και την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας.

Η βιομηχανία και η βιομηχανική πολιτική ξανά στο επίκεντρο
Το υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης και ειδικότερα η Γ.Γ. Βιομηχανίας, δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στον τομέα εκείνο που έχει πληγεί περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο από την κρίση: τη μεταποίηση. Σε αυτόν αποκρυσταλλώνονται με μεγαλύτερη σαφήνεια, οι συνέπειες των μνημονιακών πολιτικών των προηγούμενων χρόνων. Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized