Αρχική > Uncategorized > Η ευρωζώνη-ευρώ «αγκάθινο στεφάνι» για τον ελληνικό λαό. Το Εθνικό Νόμισμα, αφετηρία εξόδου από την κρίση.

Η ευρωζώνη-ευρώ «αγκάθινο στεφάνι» για τον ελληνικό λαό. Το Εθνικό Νόμισμα, αφετηρία εξόδου από την κρίση.

Δεκέμβριος 17, 2016 Σχολιάστε Go to comments

του Γιάννη Τόλιου  *

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Ελεύθερος Διάλογος» στις 15/12/2016

Οι αποφάσεις του Eurogroup της 5ης Δεκέμβρη ’16, για το χρέος και απαιτήσεις για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ με ορίζοντα δεκαετίας, επανέφεραν πιο έντονα στο προσκήνιο το ερώτημα της σκοπιμότητας συμμετοχής της χώρας στην ευρωζώνη-ευρώ. Μετά από 6 χρόνια εξουθενωτικής λιτότητας και εφαρμογής τριών Μνημονίων, τη συντριβή μισθών, συντάξεων, εργασιακών δικαιωμάτων, καταβύθιση του ΑΕΠ κατά 26%, εκρηκτική ανεργία ιδιαίτερα των νέων και αναρρίχηση του δημόσιου χρέους στο 180% του ΑΕΠ, έχει πλέον διαφανεί ότι αυτή η πολιτική όχι μόνο δεν βγάζει τη χώρα από την κρίση, αλλά σταθερά την οδηγεί στην εξώπορτα του …Άδη. Ασφαλώς για την κρίση δεν ευθύνεται αποκλειστικά η ευρωζώνη, αλλά και οι κυβερνήσεις της τελευταίας 20ετίας. Ωστόσο οι μνημονιακές πολιτικές την επιδείνωσαν, ενώ οι τελευταίες αποφάσεις του Eurogroup δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για διαιώνιση του «φαύλου-κύκλου» ύφεσης, ανεργίας και φτωχοποίησης.

Οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και όλων των συστημικών media, ότι οι αποφάσεις του Eurogroup ήταν επιτυχία, αποτελούν επικοινωνιακό τρυκ (το «success story» του Σαμαρά, έγινε «truth story» του Τσίπρα), προκειμένου να εξωραΐσουν τις συνέπειες υποταγής στα υπερεθνικά αφεντικά (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ). Ειδικότερα τα λεγόμενα βραχυπρόθεσμα μέτρα μείωσης του χρέους (παράταση 4,5 χρόνια της εξόφλησης των τίτλων και μικρή μείωση επιτοκίων), αποτελούν στην ουσία «ασπιρίνες», ενώ διαιωνίζεται ως το 2060 (!) η πολιτική εξαθλίωσης του ελληνικού λαού, αρπαγής της δημόσιας περιουσίας και «εξαέρωσης» της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας.

Η εξαγγελία από τον πρωθυπουργό χορήγησης έκτακτου επιδόματος υπέρ των χαμηλοσυνταξιούχων – «εν είδει» 13ης σύνταξης – συνολικού ύψος 617 εκατ., αποτελούν «ψίχουλα» σε σχέση με τις συνεχείς περικοπές συντάξεων, κοινωνικών επιδομάτων, μισθών, αυξήσεις φόρων, ιδιαίτερα έμμεσων σε είδη και υπηρεσίες πλατιάς κατανάλωσης (ΦΠΑ, ΕΦΚ, κά). Παράλληλα στο όνομα της β’ αξιολόγησης, η «τρόϊκα» απαιτεί μεγαλύτερο «τσεκούρι», σε θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα, με μείωση κατώτατου μισθού, απελευθέρωση απολύσεων, κατάργησης στην ουσία των συλλογικών συμβάσεων και του δικαιώματος απεργίας, εκκαθάρισης «κόκκινων δανείων» με πλειστηριασμούς ακόμα και α’ κατοικίας, επιτάχυνση ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας σε όφελος ξένων και εγχώριων «αρπακτικών», κά. Τέλος για την κάλυψη των όποιων αποκλίσεων είναι έτοιμος ο αυτόματος «κόφτης» μισθών-συντάξεων και η εφαρμογή ενός Δ’ Μνημονίου.

Η συγκεκριμένη πολιτική δεν δίνει προφανώς καμιά προοπτική εξόδου της οικονομίας και κοινωνίας από την κρίση, ούτε βέβαια ελπίδα βελτίωσης της ζωής του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα της νεολαίας.

 

Η έξοδος από την ευρωζώνη και το Εθνικό Νόμισμα, είναι το πρώτο βήμα…

Η προώθηση εναλλακτικής πολιτικής εξόδου από την κρίση, με στόχο την ανακοπή μείωσης του βιοτικού επιπέδου του λαού, ανόρθωσης της οικονομίας και αντιμετώπισης της ανεργίας, αποτελεί καίριο ζήτημα για τον λαό και τη χώρα. Αυτό επιβάλλει την ανατροπή των Μνημονίων και λιτότητας, αναστολή πληρωμής τοκοχρεολυσίων του δημόσιου χρέους με στόχο τη βαθιά διαγραφή του, εθνικοποίηση τραπεζών και εφαρμογή «Σεισάχθειας» σε χρέη λαϊκών νοικοκυριών, καθώς αποδέσμευση από τη «φυλακή» της ευρωζώνης και μετάβαση στο εθνικό νόμισμα. Πρόκειται για «μέτρα-τομές» ικανά να ανοίξουν δρόμους προς μια φιλολαϊκή έξοδο από την κρίση σε όφελος των εργαζόμενων και συνολικά της χώρας.

Ειδικότερα τα πλεονεκτήματα μετάβασης στο Εθνικό Νόμισμα εκτός από το άνοιγμα του δρόμου κατάργησης των Μνημονίων, διαγραφής του χρέους και εθνικοποίησης τραπεζών, διευκολύνει την ανάκτηση του ελέγχου της Οικονομική Πολιτικής (νομισματικής, δημοσιονομικής, αναπτυξιακής, εισοδηματικής, κοινωνικής, κλπ) και «εν δυνάμει» της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας. Επίσης το πέρασμα της Τράπεζας Ελλάδος στον πλήρη έλεγχο του δημοσίου και η εφαρμογή συναλλαγματικής και πιστωτικής πολιτικής σύμφωνα με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, απαλλάσσει τη χώρα από τη θηλιά των εκβιασμών της ΕΚΤ και των δανειστών. Διασφαλίζεται επίσης η ομαλή χρηματοδότηση της οικονομίας, με παροχή «ρευστότητας» στις εμπορικές τράπεζες – οι οποίες θα περάσουν υπό δημόσιο έλεγχο – και καθορισμό επιτοκίων με αναπτυξιακά και κοινωνικά κριτήρια. Ταυτόχρονα διευκολύνεται η χρηματοδότηση δημοσίων επενδύσεων (δημόσια έργα, επενδύσεις ΔΕΚΟ, υποδομές Αυτοδιοίκησης, συμμετοχές σε επιχειρήσεις, κά) για αύξηση της απασχόλησης και κάλυψης έκτακτων δαπανών κοινωνικού χαρακτήρα (παιδείας, υγείας, πρόνοιας, κά).

Διασφαλίζεται επίσης η δυνατότητα δανεισμού του ελληνικού δημοσίου από την Κεντρική Τράπεζα με χαμηλό επιτόκιο, όπως κάνουν όλες οι κυβερνήσεις στις χώρες με το δικό τους νόμισμα, αποφεύγοντας τον ακριβό δανεισμό από τις διεθνείς χρηματαγορές. Διευκολύνεται επίσης η εφαρμογή ευέλικτης συναλλαγματικής πολιτικής και καθορισμό ισοτιμίας του νομίσματος με στόχο την προστασία του παραγωγικού ιστού, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, τη μείωση εισαγωγών, αύξηση εξαγωγών κά. Τέλος η ανάκτηση της νομισματικής κυριαρχίας βάζει φραγμό στην κερδοσκοπική φυγή κεφαλαίων, εξασφαλίζοντας τον έλεγχο της ροής ξένων κεφαλαίων στην οικονομία, με τρόπο που να τονώνουν την ανάπτυξη, δημιουργία θέσεων εργασίας και μείωσης ανεργίας.

Όλα τα παραπάνω απαιτούν πολιτική βούληση, συγκεκριμένο σχέδιο και οργανωτική προετοιμασία, ενεργή λαϊκή υποστήριξη και ένα στιβαρό παλλαϊκό και δημοκρατικά οργανωμένο κίνημα.

Οι κυρίαρχες ελίτ στην Ελλάδα και στην ευρωζώνη, όλες οι μνημονιακές δυνάμεις, επιχειρούν να φοβίσουν το λαό ότι η μετάβαση στο Εθνικό Νόμισμα, οδηγεί σε απομονωτισμό, ελλείψεις βασικών ειδών (τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα), μεγάλες ανατιμήσεις, μείωση μισθών και συντάξεων, απώλεια καταθέσεων, κά. Πρόκειται για ασύστολα ψεύδη και άκρατη κινδυνολογία. Θα αρκούσε να θυμίσουμε ότι, από τις 200 περίπου χώρες του κόσμου, οι 180 έχουν δικό τους νόμισμα, όπως είχε η Ελλάδα πριν 15 χρόνια, χωρίς να είχαμε όλες αυτές τις «συμφορές».! Αντίθετα με το ευρώ και τα Μνημόνια, θα είμαστε υπό καθεστώς διαρκούς «χημειοθεραπείας».!

Άρα η μετάβαση στο Εθνικό Νόμισμα αποτελεί κρίσιμο βήμα για την εφαρμογή εναλλακτικής πολιτικής φιλολαϊκής εξόδου από την κρίση με επικεφαλής μια κυβέρνηση αντιμνημονιακών, αριστερών, ριζοσπαστικών, πατριωτικών δυνάμεων. Πρόκειται για μια λύση που ο ελληνικό λαός επένδυσε στο πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δυστυχώς διαψεύστηκε. Ωστόσο η ανάγκη παραμένει, όπως και η συγκρότηση ενός ευρύτερου μετώπου ριζοσπαστικών δυνάμεων που με την ενεργητική στήριξη του λαού θα ανοίξουν ελπιδοφόρους ορίζοντες για το λαό και τη χώρα.

 

(*) Ο Γιάννης Τόλιος, είναι συγγραφέας του βιβλίου «Η μετάβαση στο Εθνικό Νόμισμα, αφετηριακό βήμα εξόδου από την κρίση», εκδ. «Ταξιδευτής», 2016.

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: