Αρχική > Uncategorized > Μπορεί το 2017 να είναι ελπιδοφόρο;

Μπορεί το 2017 να είναι ελπιδοφόρο;

Ιανουαρίου 11, 2017 Σχολιάστε Go to comments

Δημοσιεύθηκε  στην εφημερίδα «ΠΑΡΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» στις 8/1/2017

του Γιάννη Τόλιου  διδ. οικονομικών, υπευθ. Οικονομικής Πολιτικής της  ΛΑΕ

Οι πρωτοχρονιάτικες ευχές, τονώνουν την αισιοδοξία, στηρίζουν ψυχολογικά τους αδύναμους και τις …αποζητούν με πάθος οι πλεονέκτες.! Ωστόσο όταν τις ευχές, ορισμένοι τις ταυτίζονται με την πραγματικότητα, είναι σκέτος σουρεαλισμός. Αυτό δυστυχώς το φαινόμενο βιώνουμε με το πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του πρωθυπουργού, που δηλώνει ότι «στο 2017 …βλέπουμε πλέον το ξέφωτο».!

Για ποιο ακριβώς «ξέφωτο» μιλάει ο Αλ.Τσίπρας;

Το 2017 μπήκε με ένα κύμα ανατιμήσεων έμμεσων φόρων, σε βασικά είδη και υπηρεσίες πλατιάς κατανάλωση (βενζίνη, υγραέριο κίνησης, πετρέλαιο θέρμανσης, τσιγάρα, καφές, τηλεφωνικά τέλη, ΦΠΑ, κά), που οδηγούν σε αφαίρεση λαϊκών εισοδημάτων πάνω από 1,5 δις €, ενώ από την άμεση φορολογία, κυρίως μισθωτών και συνταξιούχων θα αφαιρεθεί άλλο 1 δις. Αντίθετα η φορολογία των νομικών προσώπων (ΑΕ & ΕΠΕ) θα μειωθεί (-7%). Από την άλλη οι περικοπές σε συντάξεις και επιδόματα ξεπερνούν το 1 δις (κύριες, επικουρικές, ΕΚΑΣ, πολυτέκνων, κά), ενώ αυξάνονται οι ασφαλιστικές εισφορές κατά 1,37 δις. Έτσι με «καισαρική» βγαίνει τελικά το μαγικό πλεόνασμα των 3,2 δις, κάτι παραπάνω από το 1,75% του ΑΕΠ (3,05 δις) που προβλέπει το Μνημόνιο, ώστε να υπάρχει και περίσσευμα για να μιλάει η κυβέρνηση περί «truth story».! Αυτός κατά τον κ. πρωθυπουργό, είναι ο «οδικός χάρτης» που μας βγάζει στο «ξέφωτο».! Στην ουσία δηλαδή «περίσσευμα φτώχειας» και δυστυχίας για χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά, που μεταξύ άλλων τις κρύες νύχτες του χειμώνα, στερούνται ηλεκτρικό και θέρμανση.!!

Ωστόσο αυτό είναι το μισό «σενάριο». Υπάρχει και το άλλο μισό που αφορά την «δίκαιη ανάπτυξη». (!) Πρόκειται για μια «ανάπτυξη» που από την εποχή του Α’ Μνημονίου, όλο έρχεται, είμαστε στο Γ’ Μνημόνιο, βλέπουμε το Δ’ και ακόμα να φθάσει, ενώ η μείωση του ΑΕΠ έχει ξεπέρασε το 26% και η ανεργία το 27%. Άραγε πώς μπορεί να γίνει ανάπτυξη, όταν η κατανάλωση συρρικνώνεται σταθερά, οι δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις καρκινοβατούν, τα …«ευχέλαια» για ξένες επενδύσεις δεν αποδίδουν και οι εξαγωγές αυξάνονται οριακά; Έχει πλέον αποδειχτεί ότι τα Μνημόνια και η λιτότητα, φέρνουν ύφεση, ανεργία, φτωχοποίηση και δεν οδηγούν σε …«ξέφωτο», αλλά κατ’ ευθείαν ….στον Καιάδα.!

Ευρωζώνη και ευρώ νοσούν βαθιά και βουλιάζουν την Ελλάδα

Και όλα αυτά γιατί; Στο όνομα της παραμονής «πάση θυσία» στην ευρωζώνη και το ευρώ ….για να μη δυστυχήσουμε; Μα η ευρωζώνη καταρρέει και κάνουμε ότι δεν βλέπουμε; Ένα λαϊκό κύμα «αντιευρωπαϊσμού» σαρώνει όλη την ήπειρο. Οι αμφισβητήσεις ξεκινούν από την ίδια τη Γερμανία, πιο ισχυρές στη Γαλλία, ισχυρότερες στην Ιταλία και σε άλλες χώρες. Το σαθρό οικοδόμημα της ΟΝΕ, έχει μετατραπεί σε φυλακή για τους λαούς, ιδιαίτερα των αδύναμων χωρών, πρώτα απ’ όλα του ελληνικού λαού. Δεν υπάρχει ελπίδα εξόδου της χώρας από την κρίση, με την παραμονή στην ευρωζώνη, με αυστηρή εποπτεία «τρόϊκας» και απαίτηση για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ (7 δις ετησίως), από το 2018 και σε βάθος δεκαετίας.!

Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τη σημερινή κυβέρνηση, αλλά όποια κυβέρνηση προκύψει σε περίπτωση εκλογών. Οι αντιπολιτευτικές «κορώνες» της ΝΔ και όλων των κομμάτων του «μνημονιακού τόξου» (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, Ένωση Κεντρώων, Χ.Α. κλπ), είναι «αέρας κοπονηστός», γιατί δεν έχουν να προτείνουν τίποτα ουσιαστικό στον ελληνικό λαό, εκτός από τη συνέχιση της ίδιας μνημονιακής πολιτικής με άλλα πρόσωπα. Αυτό όμως δεν έχει καμιά σημασία για τον ελληνικό λαό.!

Μια ευχή δεν αλλάζει τίποτα, μια απόφαση μπορεί να αλλάζει πολλά

Τα πράγματα ωστόσο είναι διαφορετικά, αν μιλάμε για μια εναλλακτική πολιτική, που θάχει ως αφετηρία τη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα και την εφαρμογή ριζοσπαστικού προγράμματος οικονομικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης της χώρας, με βασικούς άξονες: α) την αναστολή πληρωμής του δημόσιου χρέους με στόχο τη βαθιά διαγραφή του, β) κατάργηση της λιτότητας και ενίσχυση αγοραστικής δύναμης μισθών-συντάξεων, γ) δημόσιος και κοινωνικός έλεγχος των τραπεζών, δ) εφαρμογή «σεισάχθειας» στα χρέη λαϊκών νοικοκυριών προς τράπεζες και δημόσιο, ε) πρόγραμμα παραγωγικής ανάπτυξης και μείωσης της ανεργίας και τέλος, ανεξάρτητη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική ισότιμης συνεργασίας με όλες τις χώρες.

Προς αυτήν τη κατεύθυνση θα μπορούσε μια ευχή για το 2017, να περιείχε ελπιδοφόρο και ρεαλιστικό μήνυμα, αν ταυτόχρονα συνοδευόταν και από μια απόφαση, καθενός χωριστά και του ελληνικού λαού συνολικά: Να απαιτήσουμε αγωνιστικά το τέλος των μνημονιακών πολιτικών και το άνοιγμα του δρόμου στην κοινωνική αναγέννηση της χώρας.!

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: