Archive

Archive for Απρίλιος 2017

Με αφορμή τα 150 χρόνια της έκδοσης του «Κεφαλαίου». Θεωρία και Μέθοδος της Μαρξιστικής Πολιτικής Οικονομίας (*)

Απρίλιος 28, 2017 Σχολιάστε

εισήγηση του Γιάννη Τόλιου  από το  Θεωρητικό και Πολιτιστικό διήμερο που έγινε στο «ΜΑ.ΧΩ.Μ.Ε.», αφιερωμένο στα 150 χρόνια από την έκδοση του Α’ τ. του «Κεφαλαίου» του Κ. Μαρξ

Η γραφή και η έκδοση του «Κεφαλαίου», ακολουθεί την πολυτάραχη ζωή του Μαρξ. Πριν τη συγγραφή του είχαν προηγηθεί, στο διάστημα 1844-1865, σειρά από σημαντικά έργα κυρίως φιλοσοφικά, πολιτικά και οικονομικά,1 που ουσιαστικά προετοίμασαν το έδαφος της συγγραφής του. Ειδικότερα τα λεγόμενα «Οικονομικά Χειρόγραφα» (Grundrisse), μαζί και ο Πρόλογος στην «Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας», που γράφτηκαν την περίοδο 1857-1861, θεωρούνται ως πρωτόλεια κείμενα του «Κεφαλαίου».

Ο πρώτος τόμος του «Κεφαλαίου» δημοσιεύτηκε το 1867, ενώ οι δύο, άλλοι, που δεν πρόφθασε να κάνει την τελική επεξεργασία ο ίδιος ο Μαρξ, δημοσιεύτηκαν με επιμέλεια του Έγκελς, ο οποίος άφησε στην άκρη τις δικές του έρευνες, για ολοκλήρωση των δύο τόμων του «Κεφαλαίου». Ο δεύτερος τόμος δημοσιεύτηκε αρχικά το 1885 και συμπληρωμένος το 1893, ενώ ο τρίτος το 1894. Ο τέταρτος, που αποτελείται από τρία βιβλία και είναι αφιερωμένο στις «Θεωρίες για την Υπεραξία», εκδόθηκε από τον Κάουτσκι (1905-1910) με ορισμένες παραλήψεις και ολοκληρωμένος από το Ινστιτούτο Μαρξισμού-Λενινισμού της Μόσχας, το 1954-1961.

Ο Μαρξ, με αφορμή την ολοκλήρωση της έκδοσης του Α’ τόμου του «Κεφαλαίου», έγραψε τον Αύγουστο του 1867, μια συγκινητική επιστολή στον Έγκελς, για την οικονομική στήριξη που του παρείχε, ώστε να μπορέσει να αφοσιωθεί στη συγγραφή του μνημειώδους αυτού έργου.

«Αγαπητέ Φρεντ, Σε σένα μόνο χρωστώ, ότι αυτό έγινε δυνατό. Χωρίς τη δική σου αυτοθυσία για μένα, θα μου ήταν αδύνατο να κάνω την τεράστια αυτή δουλειά για τους τρεις τόμους. Σε φιλώ γεμάτος ευγνωμοσύνη…. Χαίρε αγαπημένε μου, ακριβέ μου φίλε».! Αξίζει να σημειώσουμε, ότι τον πρώτο τόμο ο Μαρξ τον αφιέρωσε στο Βίλχεμ Βολφ, «πιστό, τολμηρό, ευγενικό, πρωτοπόρο αγωνιστή του προλεταριάτου»!

1.Η κυριότερη συνεισφορά του Μαρξ στην προοδευτική σκέψη Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized

«Η εξωδικαστική ρύθμιση κόκκινων δανείων και οφειλών εξυπηρετεί τράπεζες, μεγάλες επιχειρήσεις και ξένα funds»

Απρίλιος 11, 2017 Σχολιάστε

Ο Γιάννης Τόλιος, μέλος Π.Γ. της ΛΑΕ και υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής, μιλώντας σε πλατιά σύσκεψη του Τμήματος ΕΒΕ της ΛΑΕ, τόνισε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Το ιδιωτικό χρέος, νοικοκυριών και επιχειρήσεων, προς τράπεζες, δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία, αποτελεί «βραδυφλεγή βόμβα» στα θεμέλια της κοινωνίας. Στο α’ δίμηνο του 2017, τα «κόκκινα» δάνεια, ανέρχονταν σε 110 δις, τα χρέη στις εφορίες τα 100 δις και στα ασφαλιστικά ταμεία τα 30 δις, ενώ ο συνολικός αριθμός των οφειλετών, μικρών και μεγάλων, ξεπερνούσε τα 5,5 εκατ. άτομα. Οι μνημονιακές κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, με τα αλλεπάλληλα μέτρα αφαίμαξης των λαϊκών εισοδημάτων επιδείνωσαν το πρόβλημα, ενώ το ίδιο κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με την εφαρμογή του Γ’ και Δ’ (άτυπου) Μνημονίου.

Η δημιουργία πλαισίου «εξωδικαστικού συμβιβασμού» επί του συνόλου των «κόκκινων» οφειλών υπερχρεωμένων επιχειρήσεων σε τράπεζες, εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία, έχει ως αφετηρία τα συμφέροντα των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, καθώς και των εταιριώνfunds εξαγοράς «κόκκινων» και ενήμερων (πράσινων) δανείων. Παράλληλα με την εφαρμογή των «ηλεκτρονικών πλειστηριασμών», μεθοδεύεται η αρπαγή λαϊκών περιουσιών, ακόμα και α’ κατοικίας από τα αρπακτικά των αγορών. Από την άλλη προωθείται η επέκταση της διάρκειας του «αναβαλλόμενου φόρου» υπέρ των τραπεζών, σε βάρος των φορολογουμένων και η απαλλαγή από ποινικές ευθύνες, τραπεζικών και κρατικών στελεχών που θα εφαρμόσουν τον «εξωδικαστικό συμβιβασμό».

Ειδικότερα όσον αφορά την εξωδικαστική ρύθμιση των «κόκκινων» χρεών, παρ’ ότι από τεχνοκρατική άποψη εμφανίζεται να έχει «λογική», ωστόσο δεν διαθέτει ούτε την κοινωνική «ευαισθησία», ούτε πολύ περισσότερο την αναπτυξιακή διάσταση για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Για ορισμένες επιχειρήσεις, η ρύθμιση ίσως να λειτουργήσει ως «σανίδα σωτηρίας», ενώ για άλλες ως «ταφόπλακα» οριστικής εκκαθάρισης, με αβέβαιο το μέλλον των εργαζόμενων σε αυτές. Ειδικότερα η επιλογή ένταξης στον «εξωδικαστικό συμβιβασμό», αφορά τις επιχειρήσεις που χρωστούν πάνω από 20.000 € σε τράπεζες, εφορίες, ασφαλιστικά ταμεία και τρίτους, ενώ αποκλείονται οι μικρές επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες, οι οποίοι θεωρητικά μπορούν να ενταχτούν ως φυσικά πρόσωπα στο νόμο Κατσέλη.

Επίσης, στη διαδικασία μπορούν να ενταχτούν μόνο οι επιχειρήσεις που έχουν συναίνεση 3/5 (60%) των πιστωτών και υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Βασικό «κριτήριο επιλεξιμότητας» είναι το θετικό «καθαρό αποτέλεσμα» προ φόρων, σε μια τουλάχιστον από τις τρεις τελευταίες χρήσεις. Έτσι βγάνουν εκτός ρύθμισης μεγάλο μέρος μικρομεσαίων ατομικών επιχειρήσεων, ενώ εξυπηρετούνται κυρίως θυγατρικές πολυκλαδικών και πολυεθνικών ομίλων, που μπορούν στα πλαίσια του «ενοποιημένου ισολογισμού» να εμφανίζουν κερδοφόρα χρήση ή θετική «καθαρή θέση».

Επίσης, δεν μπορούν να υποβάλλουν αίτηση, οι επιχειρήσεις που έχουν οφειλές πάνω από 85% σε έναν μόνο πιστωτή. Το τελευταίο εκτός από δυσμενή μεταχείριση, δεν διευκολύνει την επίλυση του προβλήματος για σειρά επιχειρήσεων.

Παρ’ ότι το αρχικό κείμενο του Ν/Σ δεν προέβλεπε διαγραφή «βασικής οφειλής» προς το δημόσιο (παρακρατούμενοι φόροι υπέρ του δημοσίου, χρέη από ΦΠΑ, εισφορές προς ασφαλιστικά ταμεία, ποσά και καταπτώσεις εγγυήσεων που έχουν χορηγηθεί για δάνεια με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, κά), κάτω από την πίεση των υπερεθνικών αφεντικών και της εθελόδουλης ολιγαρχίας, γίνονται πολύ ευνοϊκές ρυθμίσεις. Εκτός από αφαίρεση τόκωνυπερημερίας πιστωτικών ιδρυμάτων και μεγάλου μέρους των προστίμων και προσαυξήσεων χρεών προς δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία, προβλέπεται και διαγραφή χρεών από ΦΠΑ! Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized

«Αθλιότητα της πολιτικής και …πολιτική της εξαθλίωσης»

Απρίλιος 10, 2017 Σχολιάστε

του Γιάννη Τόλιου

δημοσιεύθηκε στην ISKRA στις 10/4/2017

 

 

Μετά το Eurogroup της Μάλτας, όπου τα «γεράκια» των υπερεθνικών θεσμών επέβαλαν μια ακόμα φορά τη θέληση τους στη μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΑΝΕΛ, η τελευταία προσπαθεί να δικαιολογήσει την αποδοχή νέων οδυνηρών μέτρων, στο όνομα της β’ αξιολόγησης και παραμονής «πάση θυσία» στην ευρωζώνη, με τις γνωστές πρακτικές του εξωραϊσμού, της αποσιώπησης και παραπληροφόρησης του ελληνικού λαού.

Κούφιοι λεονταρισμοί, εθελοδουλία στα υπερεθνικά αφεντικά

Παρά τη γνωστή δήλωση πριν λίγο καιρό του πρωθυπουργού Α.Τσίπρα, ότι δεν θα δεχτεί «ούτε ένα ευρώ επιπλέον μέτρα», η κυβέρνηση έφτασε να δεχτεί ως τώρα, νέα μέτρα ύψους 3,6 δις για το 2019-20 (1,8 δις από την περικοπή συντάξεων και 1,8 δις από τη μείωση του αφορολόγητου) και την επίτευξη πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ για τουλάχιστον μια πενταετία (2018-22). Παράλληλα δεσμεύτηκε για την ιδιωτικοποίηση μονάδων της ΔΕΗ, ενώ τα «εργασιακά» (ομαδικές απολύσεις, συλλογικές συμβάσεις, περιορισμός δικαιώματος απεργίας, κά), παραμένουν μαζί με πολλά άλλα, στο πακέτο των προαπαιτούμενων της β’ αξιολόγησης.

Μετά τη νέα «κωλοτούμπα», η κυβέρνηση μέσω του υπουργού Οικονομικών Ε.Τσακαλώτος, μίλησε για «μέτρα που θα δυσαρεστήσουν το λαό», αλλά και για «μέτρα που θα ανακουφίσουν τους αδύναμους».! Παράλληλα κυβερνητικά στελέχη δεν χάνουν την ευκαιρία να μιλάνε ότι «περνάμε στη μεταλιτότητα περίοδο» (αντιπρόεδρος, Γ.Δραγασάκης), ότι τα νέα μέτρα είναι «δημοσιονομικά ουδέτερα» (εκπρόσωπος Τύπου Δ.Τζανακόπουλος), ότι «δεν χρειάζεται κανένα επιπρόσθετο μέτρο, διότι τα στοιχεία δείχνουν ανάκαμψη της οικονομίας» (υπουργός Γ.Σταθάκης), κά.

Αλήθεια πως μπορεί να είναι «δημοσιονομικά ουδέτερα» τα μέτρα, όταν περικόπτονται συντάξεις (μείωση «προσωπικής διαφοράς» ως 300 € το μήνα), όταν αυξάνεται η φορολογική επιβάρυνση ιδιαίτερα σε χαμηλά εισοδήματα με τη μείωση του αφορολόγητου κατά 40% (από 8.636 σε 5.600) και όταν τα «πλεονάσματα» πρέπει να 7πλασιστούν από το 2018 σε σχέση με το 2016; Λένε, ότι υπάρχουν δεσμεύσεις για μείωση ΕΝΦΙΑ, μείωση συντελεστών φορολογίας για χαμηλά εισοδήματα και επιχειρήσεις (!), όπως επίσης μείωση συμμετοχής σε φάρμακα, κά. Ωστόσο αυτά θα γίνουν, εάν τα θελήσουν οι δανειστές και κυρίως μόνο στη θεωρητική περίπτωση που τα πλεονάσματα ξεπεράσουν το 3,5% του ΑΕΠ σε βάθος χρόνου. Ένας στόχος ουσιαστικά ανέφικτος κατά την ομολογία του ΔΝΤ, το οποίο για το 2019 εκτιμά «πλεόνασμα» μόλις 1,5% του ΑΕΠ.! Κατά συνέπεια τα νέα μέτρα είναι δεδομένα, ενώ τα λεγόμενα «ισοδύναμα» είναι απλώς για εφησυχασμό και εξωραϊσμό των «επώδυνων συμβιβασμών» της κυβέρνησης, ως συνέπεια της υποταγής στις εντολές των υπερεθνικών αφεντικών.

Η πολιτικής εξαθλίωσης του ελληνικού λαού

Από την έναρξη εφαρμογή των Μνημονίων, τα κρίσιμα προβλήματα της οικονομίας και της κοινωνίας, αντί να βρουν κάποια λύση, σταθερά επιδεινώνονται. Το δημόσιο χρέος ανέρχεται σε 320 δις (177% του ΑΕΠ) και δεν υπάρχει ελπίδα, με τις ασκούμενες πολιτικές, η μείωση του. Για το 2017 οι δαπάνες εξυπηρέτησης θα υπερβούν τα 15,5 δις, ενώ η δέσμευση για κάποια μελλοντική ρύθμιση παραπέμπεται αόριστα μετά το 2018, εφ’ όσον τηρηθούν τα προαπαιτούμενα.! Από την άλλη τα ιδιωτικά χρέη συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία. Τα κόκκινα δάνεια το α’ τρίμηνο του 2017 έφθασαν 110 δις, τα χρέη στο δημόσιο 94 δις και στα ασφαλιστικά ταμεία 30 δις.!

Από την άλλη η οικονομία από το δ’ τρίμηνο του 2016, κινείται σε τροχιά ύφεσης, η οποία συνεχίζεται το α’ τρίμηνο 2017, με μείωση κατανάλωσης, αύξηση «λουκέτων» σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις (814 περισσότερες από το άνοιγμα νέων), ενώ η ανεργία παραμένει σε εκρηκτικά επίπεδα ιδιαίτερα στους νέους. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Citigroup, το ΑΕΠ το 2017 θα αυξηθεί μόλις 0,5% σε σχέση με τις προβλέψεις, Κομισσιόν και κυβέρνησης, που μιλούν για αύξηση 2,7%. Μια σημαντική απόκλιση στο ύψος του ΑΕΠ, θα κάνει πολύ δύσκολη, αν όχι αδύνατη, την επίτευξη υψηλών πλεονασμάτων το 2017, με αποτέλεσμα την ενεργοποίηση του αυτόματου κόφτη δημοσίων δαπανών (κυρίως μισθών-συντάξεων).

Οι παραπάνω εξελίξεις συνοδεύονται σε κοινωνικό επίπεδο, από εντατικές διαδικασίες φτωχοποίησης των λαϊκών στρωμάτων, συντριβής εργασιακών δικαιωμάτων, λεηλασίας δημόσιας περιουσίας και φυγής της νεολαίας σε άλλες χώρες. Οι μόνοι ωφελημένοι είναι η εγχώρια ολιγαρχία και οι δανειστές, καθώς και το εγχώριο μνημονιακό πολιτικό κατεστημένο (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, Ένωση Κεντρών, Χ.Α. κά), που με τη βοήθεια των κυρίαρχων media, εφαρμόζουν πολιτική παραμονής «πάση θυσία» στο «μαντρί» της ΟΝΕ, επιδιώκοντας την οικονομική και πολιτική ενσωμάτωση της χώρας στο ευρωσύστημα υπό την ηγεμονία της Γερμανίας. Οι ευθύνες της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ είναι τεράστιες, που συνειδητά σύρει τον ελληνικό λαό σε μια νέα «αιχμαλωσία της Βαβυλώνας», καταργώντας την εθνική και λαϊκή κυριαρχία και διασύροντας τις αξίες και τα οράματα της Αριστεράς, για εξυπηρέτηση των καιροσκοπικών της επιδιώξεων.

Μόνος ελπιδοφόρος δρόμος η αντίσταση και η ανατροπή

Η ενδεχόμενη συνέχιση της παραπάνω πορείας, μόνο σκοτεινό μέλλον διαγράφει για τον ελληνικό λαό. Ωστόσο ο ίδιος ο λαός δεν έχει πει τον τελευταίο του λόγο. Τα πολύμορφα κινήματα αντίστασης στις μνημονιακές πολιτικές (υγειονομικοί, ναυτεργάτες, αγρότες, εργαζόμενοι στη ΔΕΗ, Εθνική Ασφαλιστική, κίνημα κατά των πλειστηριασμών, συνταξιούχοι, άνεργοι, κά), δείχνουν τον δρόμο, συγκρότησης ενός μεγάλου μετώπου αντιμνημονιακών, αριστερών, ριζοσπαστικών και πατριωτικών δυνάμεων, που θα λειτουργήσει ως όχημα ανάδειξης μιας λαϊκής κυβέρνησης, που θα εφαρμόσει πολιτική ρήξης με την ευρωζώνη, κατάργηση της λιτότητας, διαγραφής του χρέους, εθνικοποίησης τραπεζών, παραγωγικής ανόρθωσης και μείωσης ανεργίας, κά. Μια πολιτική που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση και θα ανοίξει ελπιδοφόρους ορίζοντας στο λαό και στη νεολαία.

Κατηγορίες:Uncategorized

«Παραδοξολογίες και μικροπολιτική»

Απρίλιος 10, 2017 Σχολιάστε

του Γιάννη Τόλιου, μέλους Π.Γ. της «Λαϊκής Ενότητας»

δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 10/4/2017

 

Στο πρόσφατο Συνέδριο του ΚΚΕ, ο γγ Δ.Κουτσούμπας, τάχτηκε κατά του εθνικού νομίσματος, υιοθετώντας την «κινδυνολογία» των μνημονιακών δυνάμεων εντός και εκτός της χώρας, στηρίζοντας αντικειμενικά την «πάση θυσία» παραμονή στη φυλακή του ευρώ. Εύλογο το ερώτημα, γιατί αυτή η θέση; Πρόκειται για θεωρητική σύγχυση, έλλειμμα κατανόησης στρατηγικής και τακτικής, μικροπολιτική κουτοπονηριά, ή λίγο απ’ όλα;

Το ευρώ αποτελεί πυρήνα του ευρωσυστήματος και ακραίων νεοφιλελεύθερων μέτρων, υπέρ των υπερεθνικών ελίτ Βρυξελλών και Βερολίνου και εγχώριας κυρίαρχης ελίτ. Την αντιδραστική ουσία της ευρωζώνης βιώνει με δραματικό τρόπο ο ελληνικός λαός. Η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα αποτελεί αφετηριακό βήμα ανάκτησης της οικονομικής κυριαρχίας (νομισματικής, δημοσιονομικής, πιστωτικής, εισοδηματικής, κλπ) και «εν πολλοίς» της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας. Ωστόσο μόνο το εθνικό νόμισμα δεν εξασφαλίζει φιλολαϊκή έξοδο από την κρίση. Χρειάζεται πρόγραμμα ριζοσπαστικών αλλαγών, σε ρήξη με το ευρωσύστημα και την εγχώρια ολιγαρχία (κατάργηση Μνημονίων, διαγραφή χρέους, εθνικοποίηση τραπεζών, παραγωγική ανόρθωση, μείωση ανεργίας, κά), τα οποία ανοίγουν δρόμο στη σοσιαλιστική προοπτική που είναι ο στρατηγικός στόχος. Παράλληλα διευκολύνεται η συσπείρωση δυνάμεων για ανάδειξη μιας κυβέρνησης που θα κάνει πράξη τα παραπάνω.

Δυστυχώς η ηγεσία του ΚΚΕ …«πετάει στην μπάλα στην εξέδρα». Βάζει στόχο κατ’ ευθείαν μετάβαση στο σοσιαλισμό (!), ενώ αρνείται την κοινή δράση των αριστερών και ριζοσπαστικών δυνάμεων για ανατροπή των Μνημονίων και δημιουργία ισχυρού «μετώπου», σε ρόλο «οχήματος» ανάδειξης μιας ριζοσπαστικής κυβέρνησης. Θεωρεί ότι κάνοντας συμμαχία με τον εαυτό του, προστατεύει τις δυνάμεις του από «κακές παρέες» (ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κά), θα εξασφαλίσει ευκολότερα την πλειοψηφία του ελληνικού λαού για άμεση εφαρμογή σοσιαλιστικού μετασχηματισμού, στα πρότυπα του αποτυχημένου εγχειρήματος του … πρώην «υπαρκτού».!! Για να μη φανούμε μικρόψυχοι, ευχόμαστε στην παρέα του κ. Κουτσούμπα ….και σε άλλα με υγεία.!

Κατηγορίες:Uncategorized