«Αθλιότητα της πολιτικής και …πολιτική της εξαθλίωσης»

Απρίλιος 10, 2017 Σχολιάστε

του Γιάννη Τόλιου

δημοσιεύθηκε στην ISKRA στις 10/4/2017

 

 

Μετά το Eurogroup της Μάλτας, όπου τα «γεράκια» των υπερεθνικών θεσμών επέβαλαν μια ακόμα φορά τη θέληση τους στη μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΑΝΕΛ, η τελευταία προσπαθεί να δικαιολογήσει την αποδοχή νέων οδυνηρών μέτρων, στο όνομα της β’ αξιολόγησης και παραμονής «πάση θυσία» στην ευρωζώνη, με τις γνωστές πρακτικές του εξωραϊσμού, της αποσιώπησης και παραπληροφόρησης του ελληνικού λαού.

Κούφιοι λεονταρισμοί, εθελοδουλία στα υπερεθνικά αφεντικά

Παρά τη γνωστή δήλωση πριν λίγο καιρό του πρωθυπουργού Α.Τσίπρα, ότι δεν θα δεχτεί «ούτε ένα ευρώ επιπλέον μέτρα», η κυβέρνηση έφτασε να δεχτεί ως τώρα, νέα μέτρα ύψους 3,6 δις για το 2019-20 (1,8 δις από την περικοπή συντάξεων και 1,8 δις από τη μείωση του αφορολόγητου) και την επίτευξη πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ για τουλάχιστον μια πενταετία (2018-22). Παράλληλα δεσμεύτηκε για την ιδιωτικοποίηση μονάδων της ΔΕΗ, ενώ τα «εργασιακά» (ομαδικές απολύσεις, συλλογικές συμβάσεις, περιορισμός δικαιώματος απεργίας, κά), παραμένουν μαζί με πολλά άλλα, στο πακέτο των προαπαιτούμενων της β’ αξιολόγησης.

Μετά τη νέα «κωλοτούμπα», η κυβέρνηση μέσω του υπουργού Οικονομικών Ε.Τσακαλώτος, μίλησε για «μέτρα που θα δυσαρεστήσουν το λαό», αλλά και για «μέτρα που θα ανακουφίσουν τους αδύναμους».! Παράλληλα κυβερνητικά στελέχη δεν χάνουν την ευκαιρία να μιλάνε ότι «περνάμε στη μεταλιτότητα περίοδο» (αντιπρόεδρος, Γ.Δραγασάκης), ότι τα νέα μέτρα είναι «δημοσιονομικά ουδέτερα» (εκπρόσωπος Τύπου Δ.Τζανακόπουλος), ότι «δεν χρειάζεται κανένα επιπρόσθετο μέτρο, διότι τα στοιχεία δείχνουν ανάκαμψη της οικονομίας» (υπουργός Γ.Σταθάκης), κά.

Αλήθεια πως μπορεί να είναι «δημοσιονομικά ουδέτερα» τα μέτρα, όταν περικόπτονται συντάξεις (μείωση «προσωπικής διαφοράς» ως 300 € το μήνα), όταν αυξάνεται η φορολογική επιβάρυνση ιδιαίτερα σε χαμηλά εισοδήματα με τη μείωση του αφορολόγητου κατά 40% (από 8.636 σε 5.600) και όταν τα «πλεονάσματα» πρέπει να 7πλασιστούν από το 2018 σε σχέση με το 2016; Λένε, ότι υπάρχουν δεσμεύσεις για μείωση ΕΝΦΙΑ, μείωση συντελεστών φορολογίας για χαμηλά εισοδήματα και επιχειρήσεις (!), όπως επίσης μείωση συμμετοχής σε φάρμακα, κά. Ωστόσο αυτά θα γίνουν, εάν τα θελήσουν οι δανειστές και κυρίως μόνο στη θεωρητική περίπτωση που τα πλεονάσματα ξεπεράσουν το 3,5% του ΑΕΠ σε βάθος χρόνου. Ένας στόχος ουσιαστικά ανέφικτος κατά την ομολογία του ΔΝΤ, το οποίο για το 2019 εκτιμά «πλεόνασμα» μόλις 1,5% του ΑΕΠ.! Κατά συνέπεια τα νέα μέτρα είναι δεδομένα, ενώ τα λεγόμενα «ισοδύναμα» είναι απλώς για εφησυχασμό και εξωραϊσμό των «επώδυνων συμβιβασμών» της κυβέρνησης, ως συνέπεια της υποταγής στις εντολές των υπερεθνικών αφεντικών.

Η πολιτικής εξαθλίωσης του ελληνικού λαού

Από την έναρξη εφαρμογή των Μνημονίων, τα κρίσιμα προβλήματα της οικονομίας και της κοινωνίας, αντί να βρουν κάποια λύση, σταθερά επιδεινώνονται. Το δημόσιο χρέος ανέρχεται σε 320 δις (177% του ΑΕΠ) και δεν υπάρχει ελπίδα, με τις ασκούμενες πολιτικές, η μείωση του. Για το 2017 οι δαπάνες εξυπηρέτησης θα υπερβούν τα 15,5 δις, ενώ η δέσμευση για κάποια μελλοντική ρύθμιση παραπέμπεται αόριστα μετά το 2018, εφ’ όσον τηρηθούν τα προαπαιτούμενα.! Από την άλλη τα ιδιωτικά χρέη συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία. Τα κόκκινα δάνεια το α’ τρίμηνο του 2017 έφθασαν 110 δις, τα χρέη στο δημόσιο 94 δις και στα ασφαλιστικά ταμεία 30 δις.!

Από την άλλη η οικονομία από το δ’ τρίμηνο του 2016, κινείται σε τροχιά ύφεσης, η οποία συνεχίζεται το α’ τρίμηνο 2017, με μείωση κατανάλωσης, αύξηση «λουκέτων» σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις (814 περισσότερες από το άνοιγμα νέων), ενώ η ανεργία παραμένει σε εκρηκτικά επίπεδα ιδιαίτερα στους νέους. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Citigroup, το ΑΕΠ το 2017 θα αυξηθεί μόλις 0,5% σε σχέση με τις προβλέψεις, Κομισσιόν και κυβέρνησης, που μιλούν για αύξηση 2,7%. Μια σημαντική απόκλιση στο ύψος του ΑΕΠ, θα κάνει πολύ δύσκολη, αν όχι αδύνατη, την επίτευξη υψηλών πλεονασμάτων το 2017, με αποτέλεσμα την ενεργοποίηση του αυτόματου κόφτη δημοσίων δαπανών (κυρίως μισθών-συντάξεων).

Οι παραπάνω εξελίξεις συνοδεύονται σε κοινωνικό επίπεδο, από εντατικές διαδικασίες φτωχοποίησης των λαϊκών στρωμάτων, συντριβής εργασιακών δικαιωμάτων, λεηλασίας δημόσιας περιουσίας και φυγής της νεολαίας σε άλλες χώρες. Οι μόνοι ωφελημένοι είναι η εγχώρια ολιγαρχία και οι δανειστές, καθώς και το εγχώριο μνημονιακό πολιτικό κατεστημένο (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, Ένωση Κεντρών, Χ.Α. κά), που με τη βοήθεια των κυρίαρχων media, εφαρμόζουν πολιτική παραμονής «πάση θυσία» στο «μαντρί» της ΟΝΕ, επιδιώκοντας την οικονομική και πολιτική ενσωμάτωση της χώρας στο ευρωσύστημα υπό την ηγεμονία της Γερμανίας. Οι ευθύνες της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ είναι τεράστιες, που συνειδητά σύρει τον ελληνικό λαό σε μια νέα «αιχμαλωσία της Βαβυλώνας», καταργώντας την εθνική και λαϊκή κυριαρχία και διασύροντας τις αξίες και τα οράματα της Αριστεράς, για εξυπηρέτηση των καιροσκοπικών της επιδιώξεων.

Μόνος ελπιδοφόρος δρόμος η αντίσταση και η ανατροπή

Η ενδεχόμενη συνέχιση της παραπάνω πορείας, μόνο σκοτεινό μέλλον διαγράφει για τον ελληνικό λαό. Ωστόσο ο ίδιος ο λαός δεν έχει πει τον τελευταίο του λόγο. Τα πολύμορφα κινήματα αντίστασης στις μνημονιακές πολιτικές (υγειονομικοί, ναυτεργάτες, αγρότες, εργαζόμενοι στη ΔΕΗ, Εθνική Ασφαλιστική, κίνημα κατά των πλειστηριασμών, συνταξιούχοι, άνεργοι, κά), δείχνουν τον δρόμο, συγκρότησης ενός μεγάλου μετώπου αντιμνημονιακών, αριστερών, ριζοσπαστικών και πατριωτικών δυνάμεων, που θα λειτουργήσει ως όχημα ανάδειξης μιας λαϊκής κυβέρνησης, που θα εφαρμόσει πολιτική ρήξης με την ευρωζώνη, κατάργηση της λιτότητας, διαγραφής του χρέους, εθνικοποίησης τραπεζών, παραγωγικής ανόρθωσης και μείωσης ανεργίας, κά. Μια πολιτική που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση και θα ανοίξει ελπιδοφόρους ορίζοντας στο λαό και στη νεολαία.

Κατηγορίες:Uncategorized

«Παραδοξολογίες και μικροπολιτική»

Απρίλιος 10, 2017 Σχολιάστε

του Γιάννη Τόλιου, μέλους Π.Γ. της «Λαϊκής Ενότητας»

δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 10/4/2017

 

Στο πρόσφατο Συνέδριο του ΚΚΕ, ο γγ Δ.Κουτσούμπας, τάχτηκε κατά του εθνικού νομίσματος, υιοθετώντας την «κινδυνολογία» των μνημονιακών δυνάμεων εντός και εκτός της χώρας, στηρίζοντας αντικειμενικά την «πάση θυσία» παραμονή στη φυλακή του ευρώ. Εύλογο το ερώτημα, γιατί αυτή η θέση; Πρόκειται για θεωρητική σύγχυση, έλλειμμα κατανόησης στρατηγικής και τακτικής, μικροπολιτική κουτοπονηριά, ή λίγο απ’ όλα;

Το ευρώ αποτελεί πυρήνα του ευρωσυστήματος και ακραίων νεοφιλελεύθερων μέτρων, υπέρ των υπερεθνικών ελίτ Βρυξελλών και Βερολίνου και εγχώριας κυρίαρχης ελίτ. Την αντιδραστική ουσία της ευρωζώνης βιώνει με δραματικό τρόπο ο ελληνικός λαός. Η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα αποτελεί αφετηριακό βήμα ανάκτησης της οικονομικής κυριαρχίας (νομισματικής, δημοσιονομικής, πιστωτικής, εισοδηματικής, κλπ) και «εν πολλοίς» της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας. Ωστόσο μόνο το εθνικό νόμισμα δεν εξασφαλίζει φιλολαϊκή έξοδο από την κρίση. Χρειάζεται πρόγραμμα ριζοσπαστικών αλλαγών, σε ρήξη με το ευρωσύστημα και την εγχώρια ολιγαρχία (κατάργηση Μνημονίων, διαγραφή χρέους, εθνικοποίηση τραπεζών, παραγωγική ανόρθωση, μείωση ανεργίας, κά), τα οποία ανοίγουν δρόμο στη σοσιαλιστική προοπτική που είναι ο στρατηγικός στόχος. Παράλληλα διευκολύνεται η συσπείρωση δυνάμεων για ανάδειξη μιας κυβέρνησης που θα κάνει πράξη τα παραπάνω.

Δυστυχώς η ηγεσία του ΚΚΕ …«πετάει στην μπάλα στην εξέδρα». Βάζει στόχο κατ’ ευθείαν μετάβαση στο σοσιαλισμό (!), ενώ αρνείται την κοινή δράση των αριστερών και ριζοσπαστικών δυνάμεων για ανατροπή των Μνημονίων και δημιουργία ισχυρού «μετώπου», σε ρόλο «οχήματος» ανάδειξης μιας ριζοσπαστικής κυβέρνησης. Θεωρεί ότι κάνοντας συμμαχία με τον εαυτό του, προστατεύει τις δυνάμεις του από «κακές παρέες» (ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κά), θα εξασφαλίσει ευκολότερα την πλειοψηφία του ελληνικού λαού για άμεση εφαρμογή σοσιαλιστικού μετασχηματισμού, στα πρότυπα του αποτυχημένου εγχειρήματος του … πρώην «υπαρκτού».!! Για να μη φανούμε μικρόψυχοι, ευχόμαστε στην παρέα του κ. Κουτσούμπα ….και σε άλλα με υγεία.!

Κατηγορίες:Uncategorized

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μαρτίου 30, 2017 Σχολιάστε

Χαιρετισμός Γιάννη Τόλιου, μέλους Π.Γ. της ΛΑΕ, στην Ημερίδα του ΕΠΑΜ  με θέμα: «Δημόσιο Χρέος. Γιατί είναι δυνατή η διαγραφή του»      

Χαιρετίζοντας στην Ημερίδα του ΕΠΑΜ για το Δημόσιο Χρέος, ο Γιάννης Τόλιος, τόνισε μεταξύ άλλων τα εξής:

….«Η συζήτηση για το Δημόσιο Χρέος και η ανάγκη διαγραφής του, παραμένει στο επίκεντρο της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής τα τελευταία 7 χρόνια. Τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα με τη μορφή Μνημονίων που επιβλήθηκαν στο όνομα της αντιμετώπισης του, όχι μόνο δεν έλυσαν το πρόβλημα αλλά το επιδείνωσαν, ενώ ταυτόχρονα οδήγησαν σε φτωχοποίηση το λαό, σε λεηλασία της δημόσιας περιουσίας, σε χρόνια ύφεση, εκρηκτική ανεργία, παραγωγική καταβαράθρωση, κά.

Κερδισμένοι από το χρέος είναι ξένοι και εγχώριοι τοκογλύφοι-δανειστές και κάτοχοι χρηματιστικού κεφαλαίου, ενώ κυριότερη αιτία της υπερχρέωσης, είναι οι πολιτικές της άρχουσας τάξης και η παραμονή «πάση θυσία» στο ευρώ, όπως και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές του ευρωσυστήματος, που στηρίζουν με πείσμα τα μνημονιακά κόμματα της χώρας, η οικονομική ολιγαρχία και οι κυρίαρχες ελίτ ευρωζώνης και ΕΕ.

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, τα λαϊκά στρώματα και συνολικά ο ελληνικό λαός, δεν φέρουν ευθύνη για το χρέος, ούτε έχουν κανένα λόγο να το πληρώσουν. Είναι ένα χρέος, απαχθές, επονείδιστο και παράνομο. Η άρνηση πληρωμής του στη βάση της αρχής του διεθνούς δικαίου, ότι «η σωτηρία του λαού είναι υπεράνω όλων», αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση ανακοπής της φτωχοποίησης και την εφαρμογή φιλολαϊκής πολιτικής εξόδου από την κρίση.

Η ως τώρα πρακτικές υποταγής στη βούληση των δανειστών, οι οσφυοκαμψίες, η εθελοδουλεία, ο ραγιαδισμός, ακόμα και οι «λεονταρισμοί» των ετερόκλιτων μνημονιακών κυβερνήσεων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, κά, και τελευταία των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ), δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα, ενώ υποδούλωσαν τη χώρα, ενέτειναν την υπερχρέωση και οδήγησαν σε ουσιαστική απώλεια της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας.

Η παύση πληρωμής του χρέους με στόχο τη διαγραφή του, είναι η μόνη επιλογή που μπορεί να ανακόψει την εξαθλίωση του λαού και να ανοίξει δρόμους για την ανόρθωση της οικονομίας και τη βελτίωση της ζωής των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων.

Ασφαλώς η συγκεκριμένη επιλογή εμπεριέχει δυσκολίες, πιέσεις, απειλές και εκβιασμούς, εκ μέρους των δανειστών και όλων των μνημονιακών δυνάμεων που σήμερα έχουν κάνει σημαία τους την παραμονή «πάση θυσία» στην ευρωζώνη και στην ΕΕ, με στόχο την εξυπηρέτηση των ιδιαίτερων οικονομικών και πολιτικών τους συμφερόντων.

Ωστόσο δεν είναι μοιραία, ούτε αναπόφευκτη η μετατροπή της χώρας σε «αποικία χρέους». Χρειάζεται πολιτική βούληση και άσκηση του κυριαρχικού δικαιώματος μονομερούς αναδιάρθρωσης του, έχοντας ως βάση τις προβλέψεις του εθνικού, ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου (άρθρα, 1, 26, 32 Ελληνικού Συντάγματος, Συμφωνία της Βιέννης, απόφαση ΓΣ του ΟΗΕ το 2015, κά). Ταυτόχρονα χρειάζεται η ενεργητική στήριξη της πλειοψηφίας του λαού που έχει ζωτικό συμφέρον από την απαλλαγή της θηλιάς του δυσβάσταχτου και απεχθούς χρέους.

Ωστόσο για τη ΛΑΕ, η αθέτηση πληρωμής του χρέους, δεν αρκεί να ανοίξει ο δρόμος μιας φιλολαϊκής-ριζοσπαστικής πολιτικής εξόδου από την κρίση. Χρειάζεται απαραίτητα να συνοδευτεί από σειρά ριζοσπαστικών μέτρων, πρώτα απ’ όλα την αποδέσμευση από την ευρωζώνη και τη ρήξη με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΕΕ, τη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα, την κατάργηση της λιτότητας, την εθνικοποίηση των τραπεζών, τη μετατροπή της Τράπεζας Ελλάδος σε κρατική Κεντρική Τράπεζα, την παραγωγική και οικολογική ανασυγκρότηση της οικονομίας, την επαναφορά των ΔΕΚΟ στο δημόσιο έλεγχο και επέκταση τους σε στρατηγικούς τομείς, την ανακατανομή του εισοδήματος με στήριξη μισθών και συντάξεων, την πάταξη της φοροδιαφυγής, την κατάργηση των προνομίων της ολιγαρχίας, κά.

Η προώθηση ενός τέτοιου ριζοσπαστικού μεταβατικού προγράμματος, απαιτεί την κλιμάκωση των αγώνων των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων και δημιουργία ενός μεγάλου κινήματος αντίστασης και ανατροπής κατά των μνημονιακών μέτρων, που θα γίνει το «όχημα» ανάδειξης μιας ριζοσπαστικής κυβέρνησης, για να ανοίξει το δρόμο της ανάκτησης της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας και μετασχηματισμού της κοινωνίας, έχοντας ορίζοντα τη σοσιαλιστική προοπτική.!

Η «Λαϊκή Ενότητα», για την προώθηση αυτού του στόχου, θεωρεί ότι είναι αναγκαία και δυνατή, η συγκρότηση ενός ευρύτερου μετώπου των αριστερών, αντιμνημονιακών, ριζοσπαστικών και πατριωτικών δυνάμεων, που βάζοντας φραγμό στην οικονομική και κοινωνική καταστροφή, θα ανοίξει ελπιδοφόρους δρόμους για τον ελληνικό λαό και κυρίως τη νέα γενιά. Οι πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη γόνιμου διαλόγου μεταξύ των αντιμνημονιακών δυνάμεων, σε κρίσιμα ζητήματα όπως το σημερινό, αποτελούν ασφαλώς ένα πολύ θετικό βήμα, για την οικοδόμηση ενός ισχυρού πλειοψηφικού «μετώπου» ανατροπής και προώθησης της εναλλακτικής πολιτικής.

Ευχαριστούμε και πάλι για την πρόσκληση και ευχόμαστε καλή επιτυχία στις εργασίες της Ημερίδας σας.

 

Από Το Γραφείο Τύπου  της  ΛΑ.Ε.         19.3.17                                       

Κατηγορίες:Uncategorized

Η εκκαθάριση «κόκκινων» επιχειρηματικών δανείων

Μαρτίου 30, 2017 Σχολιάστε

Δημοσιεύθηκε στην ISKRA  στις 14/3/2017

του Γιάννη Τόλιου

Εισαγωγή

Τα ιδιωτικά χρέη, νοικοκυριών και επιχειρήσεων σε τράπεζες, εφορίες, ασφαλιστικά ταμεία και τρίτους (προμηθευτές), είναι προϊόν της βαθιά κρίσης του συστήματος στη νεοφιλελεύθερη εκδοχή του, των ειδικότερων αιτίων του ελληνικού καπιταλισμού, καθώς και πολιτικών της ευρωζώνης και των Μνημονίων έχουν επιδεινώσει την κρίση από οικονομική και κοινωνική άποψη. Τα κόκκινα δάνεια στις τράπεζες στο α’ δίμηνο του 2017 προσέγγισαν τα 110 δις, τα χρέη στις εφορίες τα 100 δις, ενώ τα χρέη στα ασφαλιστικά ταμεία 28 δις. Ο συνολικός αριθμός οφειλετών, μικρών και μεγάλων, ξεπερνάει τα 5,5 εκατ. άτομα. Οι ως τώρα πολιτικές όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων όχι μόνο δεν αντιμετώπισαν το πρόβλημα, αλλά με τις επιλογές που εφάρμοσαν το επιδείνωσαν.!

Οι κατευθύνσεις αντιμετώπισης των «κόκκινων» οφειλών

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τόσο στα πλαίσια του Γ’ Μνημονίου, όσο και στα πλαίσια των «προαπαιτούμενων» της β’ αξιολόγησης, έχει δεσμευτεί στη διαμόρφωση νέου καθεστώτος εκκαθάρισης των «κόκκινων» δανείων στις τράπεζες, καθώς και των οφειλών στις εφορίες και στα ασφαλιστικά ταμεία. Ειδικότερα μετά από το διορισμό νέων διοικήσεων στις τέσσερις συστημικές τράπεζες και στο ΤΧΣ, υπό την έγκριση πάντα των δανειστών και τη θεσμοθέτηση εταιριών διαχείρισης «κόκκινων δανείων», προχωρεί στη θεσμοθέτηση πλαισίου για την «εξωδικαστική ρύθμιση» των οφειλών, τους «ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς», την πτωχευτική διαδικασία και την απαλλαγή από ποινικές ευθύνες τραπεζικών και κρατικών στελεχών που θα προβούν σε εκκαθάριση «κόκκινων» δανείων και χρεών, ιδιαίτερα των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων.

Οι 4 συστημικές τράπεζες (Εθνική, Πειραιώς, Alpha, Eutobank), κατ’ απαίτηση της ευρωζώνης και ειδικότερα του «ενιαίου εποπτικού μηχανισμού» (SSM), έχουν συμφωνήσει στη μείωση των κόκκινων δανείων στο διάστημα 2017-2019 κατά 40%. Δηλαδή από 110 δις να απομειωθούν κατά 41 δις. Οι μορφές μείωσης αφορούν περίπου 15 δις με ρυθμίσεις, γύρω τα 6-7 δις μεπωλήσεις σε εταιρίες (funds), 5-6 δις με ρευστοποιήσεις (πλειστηριασμούς) και τέλος γύρω στα 15 δις με διαγραφές. Η τελευταία περίπτωση αφορά κυρίως δάνεια χωρίς ελπίδα είσπραξης (δεν διαθέτουν εμπράγματες διασφαλίσεις) και είναι κυρίως καταναλωτικά. Ειδικά για το 2017, η μείωση των κόκκινων δανείων προβλέπεται να ανέλθει σε 7,6 δις, από τα οποία 4,1 δις αφορούν επιχειρηματικά, 2,4 καταναλωτικά και 1,1 δις στεγαστικά. Αξίζει να σημειωθεί ότι από το σύνολο των 110 δις κόκκινων δανείων (δεν περιλαμβάνονται 9 δις δάνεια στην Τράπεζα Ελλάδος που προέρχονται από εκκαθάριση τραπεζών), τα 28 δις περίπου είναι στεγαστικά, τα 15 δις καταναλωτικά και τα 67 δις επιχειρηματικά, από τα οποία γύρω στα 20 δις είναι δάνεια προς ΜΜΕ και 47 δις προς μεγάλες επιχειρήσεις και πολυεθνικές. Ειδικά για το 2017, μείωση των κόκκινων δανείων προβλέπεται να φθάσει στα 7,6 δις, κυρίως από «διαγραφές» 3,5 δις, «ρυθμίσεις» 2,5 δις, «ρευστοποιήσεις» 1,1 δις και «πωλήσεις» 0,5 δις.

Όσον αφορά τη δομή των «κόκκινων» επιχειρηματικών δανείων, οι διαδικασίες εκκαθάρισης των οποίων εκτός από τους ιδιοκτήτες και τους πιστωτές, ενδιαφέρουν άμεσα και τους εργαζόμενους (τόσο για οφειλόμενους μισθούς, αποζημιώσεις και ασφαλιστικές εισφορές, όσο και για τις θέσεις εργασίας), σύμφωνα με δημοσιεύματα (Real News, 4.12.16), είχαν την εξής σύνθεση. Στον τομέα της μεταποίησης, από το σύνολο των δανείων, το 52% ήταν στο «κόκκινο» (πάνω από 12 δις), στο εμπόριο 48% (πάνω από 16 δις), στον τουρισμό 50% (4 δις), στη διαχείριση ακίνητης περιουσίας 55% (4 δις), στην ακτοπλοΐα 35% (3 δις), μεταλλουργία-χαλυβουργία 43% (2,2 δις), πληροφορική & «μ.μ.ε.» 60% (2 δις), βιομηχανίες τροφίμων 45% (2 δις), κλπ. Πολλά από τα παραπάνω δάνεια, είναι στην ουσία «θαλασσοδάνεια» προς μεγαλοεπιχειρηματίες-διαπλεκόμενους με την τραπεζική και πολιτική ελίτ. Ασφαλώς το στοιχείο της «διαπλοκής» θα παίξει κρίσιμο ρόλο στις διαδικασίες όλων των μορφών εκκαθάρισης των δανείων.

Όσον αφορά τα ξένα funds, που θέλουν να «βάλουν στο χέρι» επιχειρήσεις και κλάδους της ελληνικής οικονομίας, μέχρι στιγμής έχουν δηλώσει συμμετοχή οι εταιρίες: KKR, Oak Hill Advisors,Carval, Varde, Lone Star fund, AnaCap Investors, Pimco και δύο ισχυροί θεσμικοί επενδυτές οι οποίοι έχουν συμμετοχή σε ελληνικές τράπεζες μετά την τελευταία ανακεφαλαιοποίηση. Πρόκειται για την «Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης» (EBRD) και την «Παγκόσμια Τράπεζα» μέσω της θυγατρικής της «International Finance Corporation» (IFC). Η EBRD έχει συμφωνήσει με την KKR, για συμμετοχή 5% στην υπό ίδρυση εταιρία αγοράς κόκκινων δανείων, στην οποία έχουν δεσμευτεί ότι θα πωλήσουν δάνεια 1,2 δις οι τράπεζες Alpha και Eurobank (600 εκατ. κάθε μία). Οι κλάδοι που κυρίως ενδιαφέρονται να διεισδύσουν είναι τουρισμός(ξενοδοχεία), ακτοπλοΐα, διαχείριση ακίνητης περιουσίας (real estate), μεταλλουργία-χαλυβουργία, κά.

Ο εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης «κόκκινων» οφειλών Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized

Ανατροπή Μνημονίων και μετάβαση στο Εθνικό Νόμισμα, αφετηριακά βήματα εξόδου από την κρίση

Μαρτίου 19, 2017 Σχολιάστε

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ :Ο Γιάννης Τόλιος, μέλος της ΠΓ της ΛΑΕ και υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής, μιλώντας σε συγκέντρωση της ΛΑΕ στην Καβάλα (16.3.17) τόνισε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Ενώ συντελείται με ραγδαίους ρυθμούς η φτωχοποίηση του ελληνικού λαού, ο εξανδραποδισμός της νεολαίας και η καταβαράθρωση της οικονομίας, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παίζοντας το… σίριαλ των «σκληρών» διαπραγματεύσεων, προσπαθεί να συγκαλύψει τις ευθύνες της και τις συνέπειες υποταγής στις απαιτήσεις των «θεσμών» (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ). Μιλά ψευδώς για «αντισταθμιστικά» μέτρα, ενώ αυτό που έχει δεσμευτεί είναι νέες περικοπές συντάξεων, δραστική μείωση αφορολόγητου, λεηλασία δημόσιας περιουσίας, συντριβή συλλογικών συμβάσεων, απελευθέρωση απολύσεων, ουσιαστική κατάργηση δικαιώματος απεργίας, κά. Από την άλλη το «ευρώπληκτο μπλοκ» των μνημονιακών κομμάτων της Βουλής, (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, κά), προσποιείται την …. «αντιπολίτευση», τη στιγμή που ψήφισε το Γ’ Μνημόνιο και στηρίζει την «πάση θυσία» παραμονή στην ευρωζώνη. Ο αρχηγός της ΝΔ, έφτασε μάλιστα στο σημείο να μιλάει ότι «βρέχει χρήμα από την ευρωζώνη και δυστυχώς εμείς κρατάμε ομπρέλα».!!

Οι πολύμορφες αντιστάσεις του ελληνικού λαού, κατά των πλειστηριασμών, τα αγροτικά μπλόκα, οι αγώνες των εργαζόμενων στην υγεία, οι ναυτεργάτες, οι συνταξιούχοι, οι κινητοποιήσεις κατά ιδιωτικοποίησης δημοσίων αγαθών, κά, αποτελούν μετερίζια αγώνα κατά των μνημονιακών μέτρων. Ταυτόχρονα δίνουν ένα ισχυρό μήνυμα ελπίδας στους εργαζόμενους και στη νέα γενιά, ότι το μέλλον δεν είναι η παραμονή στη «φυλακή» του ευρώ, ούτε η επιστροφή στον «εργασιακό μεσαίωνα».!

Η εγχώρια ολιγαρχία και οι ιδεολογικοί της ταγοί, προσπαθούν με τη στήριξη των συστημικών media και των κυρίαρχων ελίτ Βρυξελών και Βερολίνου, να εκφοβίσουν το λαό, να περάσουν την αντίληψη ότι η αποδέσμευση από την ευρωζώνη και η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα, με την εφαρμογή προγράμματος φιλολαϊκής πολιτικής εξόδου από την κρίση, με κατάργηση της λιτότητας, τη βαθιά διαγραφή του δημόσιου χρέους, την εθνικοποίηση των τραπεζών, τη «σεισάχθεια» στα χρέη λαϊκών νοικοκυριών, την εφαρμογή σχεδίου παραγωγικής ανόρθωσης, η μείωση της ανεργίας, η ισότιμη συνεργασία με όλες τις χώρες, κά, θα είναι σε βάρος του και συνολικά της χώρας.

Πρόκειται για καθαρή αντιστροφή των πραγμάτων. Καταστροφικό είναι αυτό που συντελείται τώρα, ενώ η εναλλακτική πολιτική που προτείνει η ΛΑΕ, ανοίγει ελπιδοφόρους ορίζοντες στο λαό και στη χώρα. Για αυτό προβάλλει ως ζωτική ανάγκη, η ανατροπή των Μνημονιακών μέτρων, η αποτίναξη της ευρωζωνικής πατρωνίας και η ανάκτησης της χαμένης «εν πολλοίς» εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας. Η συγκρότηση ενός μεγάλου μετώπου των αντιμνημονιακών, αριστερών, ριζοσπαστικών και πατριωτικών δυνάμεων, αποτελεί το κατάλληλο «όχημα» που θα φέρει σε πέρας το εναλλακτικό σχέδιο, ανοίγοντας ελπιδοφόρες προοπτικές στον ελληνικό λαό και ιδιαίτερα τη νέα γενιά».

Το Γραφείο Τύπου

17.3.17

Κατηγορίες:Uncategorized

Φορολογική ελάφρυνση για τους «πατρίκιους», δραστική περικοπή αφορολόγητου για τους «πληβείους»

Μαρτίου 10, 2017 Σχολιάστε

Δήλωση Γιάννη Τόλιου, μέλους ΠΓ της ΛΑΕ, υπεύθυνου Οικονομικής Πολιτικής

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έκανε ένα ακόμα βήμα στον αντιλαϊκό της κατήφορο. Προχώρησε στην κατάργηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης με συντελεστή  8%  που είχε επιβληθεί από το 2010, σε όλα τα εισοδήματα μελών της κυβέρνησης (πρωθυπουργού, υπουργών, υφυπουργών),   του προέδρου δημοκρατίας, των βουλευτών και ευρωβουλευτών,  καθώς και ανώτερων στελεχών της δημόσιας διοίκησης (γ.γ. υπουργείων, περιφερειαρχών, δημάρχων, κά) για τα εισοδήματα του 2016, μειώνοντας κατά πολύ τη φορολογική τους επιβάρυνση.

Τη ίδια στιγμή η κυβέρνηση, υποκρινόμενη ότι «διαπραγματεύεται»,  έχει ήδη συμφωνήσει με τους «θεσμούς» (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ) για τη δραστική μείωση του αφορολόγητου γύρω στο  50% (από 8.638 σε λιγότερο από 5.000), αφαιρώντας πολύτιμους πόρους  επιβίωσης λαϊκών στρωμάτων που βρίσκονται στα  όρια της φτώχειας (χαμηλόμισθων, χαμηλοσυνταξιούχων, αυτοαπασχολούμενων, μικροαγροτών, κά).

Η ΛΑΕ αποδοκιμάζει την ανάλγητη και προκλητική συμπεριφορά της κυβέρνησης. Η μόνη απάντηση στην πολιτική της φτωχοποίησης και της καταδυνάστευσης του ελληνικού λαού και της νεολαίας, είναι ο αγώνας για ανατροπή των μνημονιακών μέτρων, το σταμάτημα της φορολεηλασίας και της λιτότητας, την απαλλαγή από την ευρωζωνική επικυριαρχία και την εφαρμογή φιλολαϊκού προγράμματος εξόδου της χώρας από την κρίση.

 

 Το Γραφείο Τύπου                                                         8.3.17      

Κατηγορίες:Uncategorized

«Ευρωζώνη, Προνόμια Εφοπλιστικού κεφαλαίου και Ναυτεργατικός κόσμος»

Μαρτίου 9, 2017 Σχολιάστε

Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών, μέλος ΠΓ της ΛΑΕ

Εισαγωγή

Ο ελληνικό λαός και ιδιαίτερα οι μισθωτοί και συνταξιούχοι, βιώνουν τα τελευταία επτά χρόνια, τις συνέπειες μιας βαθιάς κρίσης, για την οποίαν έχουν τεράστιες ευθύνες, οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, τα υπερεθνικά αφεντικά της Ευρωζώνης και η κυρίαρχη επιχειρηματική ελίτ, μεταξύ αυτών και του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Η παρουσία για μια ακόμα φορά στην Αθήνα των εκπροσώπων των «θεσμών», για την εφαρμογή των προαπαιτούμενων της β’ αξιολόγησης και την υπόδειξη νέων επώδυνων μέτρων σε βάθος δεκαετίας – στην ουσία ενός Δ’ Μνημονίου αυτοχρηματοδοτούμενο με κλιμάκωση της λεηλασίας των λαϊκών εισοδημάτων – σηματοδοτεί πάνω απ’ όλα, την ουσιαστική κατάλυση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας.! Στο φόντο των παραπάνω εξελίξεων, προωθούνται στο χώρο της Ναυτιλίας, εκ μέρους του εφοπλιστικού κεφαλαίου με τη στήριξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μέτρα και επιλογές, οι οποίες πλήττουν καίρια δικαιώματα του ναυτεργατικού κόσμου και ευρύτερα του ελληνικού λαού.

Οικονομική κρίση και εφοπλιστικό κεφάλαιο

Ο απολογισμός της βαθιάς κρίσης στην ελληνική οικονομία στο διάστημα 2009-2016, δείχνει ότι εκτός από τους χαμένους είναι και αρκετοί κερδισμένοι. Ειδικότερα η εφοπλιστική ελίτ σε συνθήκες κρίσης έγινε πιο πλούσια και ισχυρή, ενώ αντίθετα οι εργαζόμενοι στη ναυτιλία, καθώς και τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα, έχουν υποστεί βαρύτατα πλήγματα και βρίσκονται σε χειρότερη μοίρα, από την κατάσταση που υπήρχε πριν από την κρίση.!

Σύμφωνα με στοιχεία της Petrofin και Unctad,[1] οι έλληνες πλοιοκτήτες αύξησαν τα τελευταία χρόνια το μερίδιο τους στον παγκόσμιο εμπορικό στόλο, από 15,41% το 2014, σε 16,05% το 2015 και 16,36% το 2016, (μέση ετήσια αύξηση 3,05%). Την ίδια περίοδο, οι τρεις μεγαλύτερες ναυτιλιακές χώρες μετά την Ελλάδα (Ιαπωνία, Κίνα, Γερμανία), είχαν μείωση των μεριδίων τους διεθνώς κατά 2,57%, 3,24%, και 6,19% αντίστοιχα.! Ο συνολικός αριθμός πλοίων ελληνικής ιδιοκτησίας, το 2016 ανέβηκε στα 5.230 πλοία, από 4.909 το 2015 και 4.894 το 2014, ενώ από πλευράς συνολικής μεταφορικής ικανότητας dwt, ανήλθε στα 361,9 εκατ. dwt,[2] σε σχέση με 328,8 εκατ. το 2015 και 291,7 εκατ. dwt το 2014, ενώ από πλευράς συνολικής αξίας, εκτιμάται γύρω στα 120 δις δολάρια.

Ταυτόχρονα αυξήθηκε και η συγκέντρωση πλοίων σε λιγότερα χέρια. Οι εταιρίες με στόλο πάνω από 25 πλοία (συνολικά 46 εταιρίες), ελέγχουν 65% της συνολικής μεταφορικής ικανότητας dwt, ενώ οι πλοιοκτήτες με στόλο άνω του 1 εκατ. dwt (συνολικά 68) οι λεγόμενοι millionaire tonnage, ελέγχουν το 77,47% του στόλου, σε σχέση με 76,7% το 2015, 74% το 2014 και 71,33% το 2013. Από την άλλη αξίζει να σημειώσουμε, ότι εφοπλιστικό κεφάλαιο αναπτύσσει πολυσχιδή (πολυκλαδική και πολυεθνική) δραστηριότητα, η οποία  τα τελευταία χρόνια υπέστη ορισμένες αλλαγές, με τη σχετική μείωση του βάρους του στον χρηματοπιστωτικό τομέα (Eurobank και Πειραιώς) και την ενίσχυση του, στον ενεργειακό, «μέσα μαζικής ενημέρωσης», τουρισμό κά. Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Uncategorized